| ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | శ్రీరాముడు జనకాదినృపవర్యుల సత్కరించి పంపుట |
| చం. | జనకుని కైవడిన్ బ్రజల సంతతమున్ దయఁజూచి ప్రోవఁగా జనకసమాఖ్య మీ కలరె శాత్రశిక్ష యొనర్చి సీతతో ననుపమసౌఖ్యమేఁగనిన దంతయు మీ కృపఁగాదె? మామగా రనుటయకాని మా దశరథావనిభర్తకు మీకు భేదమే? | 255 |
| ఉ. | పెక్కు దినంబులాయె మముఁ బ్రీతిఁ గనుంగొన వచ్చి యెన్ని నా ళ్లిక్కడ మీరలున్న శుభమేయగు నైనఁ బ్రజాభిరక్షణల్ దక్కి వసింపరాదనికదా వివరించెదఁ బోయి రండు మా దిక్కు కటాక్షముంచుఁడని దివ్యమణీమయభూష విచ్చినన్. | 256 |
| ఉ. | ఆ మిథిలాధినాథమణి యల్లుఁడొసంగిన రత్నభూషణ స్తోమము పాణినంది నృపసోమ! యివేటికి? మామయంచునన్ బ్రేమ బహూకరించుటయె పెక్కు ధనంబులు! సీత లక్ష్మి! నీ వే మధువైరి! నీ మహిమ లెంచుచు నూరికిఁబోయి వచ్చెదన్. | 257 |
| కం. | అని యుచితభంగి వీడ్కొని జనకమహీభర్త రామచంద్రు ననుజ్ఞం దనవెంట భరతుఁడనుపం జనుదేరఁగ మిథిలకేఁగె సంతసమెసఁగన్. | 258 |
| ఉ. | అత్తఱి రాఘవుండు నినయంబునఁ గేకయముఖ్యుఁడౌ యుధ జిత్తునిఁజూచిఁ పల్కె నృపశేఖర! యీ విభవంబు యుష్మదా యత్తము మాకు మీరె కద యార్యులు, మీరిటఁ దామసించినం జిత్తమునందు మీ గురుఁడు చింతిలు మీరును బోయిరాఁదగున్. | 259 |
| తే.గీ. | మిమ్ముఁ బనుపంగ వచ్చు సౌమిత్రి యనుచు నమిత రత్నాంబరశ్రేణు లతని కొసఁగఁ బ్రేమ నన్నియు మరల నర్పించి యర్హ ఫణితి నుతియించి యజ్జనపాలుఁ డరిగె. | 260 |
| కం. | శ్రీరామచంద్రుఁడంతట వారాణస్యధిపుఁడగు ప్రవర్ధనననామున్ భూరిగుణధాము నిజసఖు గారవమునఁజూచి ప్రియము గనఁబడఁబలికెన్. | 261 |
| ఉ. | నీవు గుణాంబురాశివి వినీతుఁడ వెంతయుఁ బెద్దవాఁడవున్ బావనమూర్తి వాదరణఁబాయవు నే శిశువైన దాదిగాఁ గావునఁ బాయఁజాలనని గద్దియ డిగ్గి కవుంగిలించి సం భావనసేసి వీడ్కొలిపె భానుకులీనుఁడు సభ్యులెంచఁగన్. | 262 |
| కం. | తరువాత నిఖిల ధరణీ శ్వరులఁబ్రియంకరుల రామచంద్రుఁడు వెలిదా మరరేకులు వెదజల్లిన కరణిం దన చూపు లొలయఁగనుఁగొని పలికెన్. | 263 |
| మ. | ధరణీనాయకులార! మీ భుజబలౌద్ధత్యంబునం బంక్తికం ధరుఁడీల్గెన్, వినుఁడేను గారణము మాత్రం బింతె, మీలోన నొ క్కరుఁడన్, నాయెడ నెయ్యముంచి నయమార్గంబొప్ప మీమీధరల్ పరిపాలింపఁగ నింకఁ బొండని సుధాప్రాయోక్తులం బల్కినన్. | 264 |
| కం. | ఆ యుచితోక్తుల నవనీ నాయకులానందమొంది నతరక్షణ సం ధాయకు రఘునాయకు శుభ దాయకుఁగని యనిరి ముకుళితకరాంబుజులై | 265 |
| సీ. | అఖిలభూతమయుండ వగుట నీ విజయ మం - దఱ జయం బనుట తథ్యంబకాదె! యొకటికి నననేల? సకలంబునకు హేతు - వైయుండు దదియుఁ దథ్యంబకాదె! యంతరాత్మకుఁడవై యందఱలో నొక్క - యాకృతి నునికి తథ్యంబకాదె! నీయందు నెయ్యముల్ నిలుపు నయమార్గ - మైనన్నమాట తథ్యంబకాదె! | |
| గీ. | విభుఁడ వయ్యును మానుష విగ్రహంబుఁ దాల్చి వెలుఁగొందు నీయాజ్ఞఁదలల మోచి పోయి వచ్చెద ముంచుము పూర్ణకరుణ రాజదేవేంద్ర! దశరథ రామచంద్ర! | 266 |
| తే.గీ. | అని నుతించిన వస్త్రమాల్యానులేప వీటికాదులు తద్ధరా విభుల కొసఁగి వినయమునఁ చిన్నతమ్ముని వెంటఁబనుప నా రఘూత్తము వీడ్కొని వారలపుడు | 267 |
| మ. | అవనీభాగము కంపమొందఁగ ననేకాక్షౌహిణుల్ గొల్వఁగా జవనాశ్వద్విరదాదిఘోషముల దిక్చక్రంబు మార్మ్రోయ భూ ధవు లెల్లంజని రాత్మభూములకు దైత్యచ్ఛేదనంబాదిగా రవివంశాగ్రణి చేసినట్టి పలుకార్యంబుల్ ప్రకీర్తించుచున్. | 268 |
| తే.గీ. | ఇటుల జనకాది బంధుల నెల్లనృపులఁ బనుప రామాజ్ఞ నరిగిన భరతలక్ష్మ ణాదు లాయా నృపాలకు లంపినట్టి కానుకలతోడ వచ్చి రాఘవునిఁగాంచి. | 269 |
| సీ. | పట్టపేనుంగు లారట్టాశ్వములు హొన్ను - గట్టుల మెచ్చని ఘనరథములుఁ బట్టు చుట్టలనేక పరిమళపేటిక - లకలంకరత్న పల్యంకికలును ధనమణిరాశులు దాసదాసీజనుల్ - మణికిరీటంబులు మణిసరములు జాళువాసొమ్ములు సరిగ దువ్వలువలు - హైమామాణిక్యసింహాసనములుఁ | |
| గీ. | బట్టె మంచంబు లొఱపైన పఱుపు లుదిరి బొమ్మలనుబోలు ముద్దులగుమ్మ లాది యైన కాన్కలు గొలువున్న యధిపు దృష్టి పథమునందిడి సద్భక్తిఁబ్రణతులైన. | 270 |
| కం. | కాకుత్స్థుఁడలరి యర్హము లౌకొన్ని విభూషణంబు లతులాంబరముల్ చేకొని సుగ్రీవాదిమ హాకపులకు నవ్విభీషణాదుల కొసఁగెన్. | 271 |
| తే.గీ. | ఒసఁగి రఘురాముఁడొక హారమూని భల్లు కేంద్రుఁగని, తాత! తగును నీకిది గ్రహింపు మనిన, నన్నేల కొమ్మనె ననుచు ముసలి కేల? యని నవ్వి సభ హారమిచ్చె విభుఁడు. | 272 |
| కం. | ఉరముల మణిహారంబులు కరములఁ గటకాంగుళీయక ప్రముఖములున్ సిరముల మిసిమి కుళాయిలు ధరియించి చెలంగి రఖిలతరుచరముఖ్యుల్. | 273 |
| తే.గీ. | వారిలోన విశేషించి వాలిపుత్రు నమ్మారుత్పుత్రుఁ బిలిచి నిజాంకయుగళి నిలిపికొని తానె తొడవు లన్నియునుదొడిగి యర్కసుతుఁజూచి పతి యిట్టు లానతిచ్చె. | 274 |
| కం. | నినుఁగొలిచిన కపు లందఱు ఘనకార్యధురీణు లగుచుఁగడిఁది పనుల్ చే సినవారు, నీ కుమారుం డనిలసుతుఁడుఁబూజ కర్హులన నతఁడనియెన్. | 275 |
| సీ. | శాఖిశాఖలనెక్కు శాఖామృగములకు - హేమాసనములపై నెక్కఁగలిగె వల్కలకౌపీనవంతులౌ కపులకుఁ - బట్టాంబరమ్ములు కట్టఁగలిగె వనభూరజము గప్పికొని మెలంగు వనాటు - లకుఁ జందనాదు లలందఁగలిగె ఫలమూలములు దిని బ్రదుకు మర్కటులకు - మేలోగిరంబులు మెక్కఁగలిగె | |
| గీ. | నొడలనే పోడిమియు లేకయున్న వలిము ఖులకుఁ గటకాదికము లూనుకొనఁగఁ గలిగె నటవి చరులకుఁబురిఁ దిరుగాడఁగలిగె శ్రీరఘూత్తమ! నినుఁగొలిచిన కతమున. | 276 |