ఉత్తరరామాయణము - సురలు మునులు శివుని పాలి కరిగి యసురలం బరిమార్పవేఁడుట - ఆంధ్రభారతి

సురలు మునులు శివుని పాలి కరిగి యసురలం బరిమార్పవేఁడుట

ఉ.	వారి యుపద్రవంబున నివారితవైభవులై సమస్త బృం దారకులున్‌ వసింపఁ దగు తా విఁక నెయ్యది? యేది త్రోవ? యె వ్వారికి విన్నవింపుదము వైరుల రాపని చింతఁ జేసి యి బ్బారి పురాపహారి యెడఁబాపఁ గలాఁడని నిశ్చితాత్ములై	253
తే.గీ.	శ్వేతరుచిభూతిఁ దగి భవ్యశృంగకలనఁ దనరి గజముఖ సంయుక్తిఁగని యనంత పాదకటకాప్తి నెంతయు బాగుమీఱి శివునివలె నున్న కైలాస శిఖరిఁ జేరి	254
సీ.	అహిరాజ భూషణుండైన యావేల్పు మా - యహి భయం బేరీతి నడఁచు ననక యెపుడుఁ గుత్తుక విషం బిడుకొని మాటాడు - నితని మాటలు నమ్ము టెట్టు లనక తనవారితనముతోఁగనుఁ బుణ్యజనుల నీ - యన పుణ్యజనవైరి యౌనె యనక త్య్రంబకుండితఁ డనేకాంబకుల్‌ దేవతా - రిపు లెట్టు వారి నిర్జించు ననక
గీ.	యల సుకేశకుమార సంహారమునకు నెట్టు లొడఁబడు నితఁడన కింద్రముఖ్యు లటుల యాపన్నులై భద్రవటము నీడ నిండుకొలువున్న పార్వతీనేతఁ గనిరి	255
కం.	కని వినయము భయమును బెనఁ గొనఁ గరములు మొగిచి శివునకు బహుళసాష్టాం గ నమస్కృతు లొనరించి యి ట్లని పొగడిరి మునులఁగూడి యమరేంద్రముఖుల్‌	256
మత్తేభగర్భిత సీసము.	అభవ! కందర్పమదాపహానలదృశా! - పద్మారికోటిప్రభా! జొహారు సుకవిసంస్తుత్య! రజోగుణేతరమతీ! - గౌరీవధూనాయకా! జొహారు ప్రభవ! కుంభీంద్ర విభంజన క్రమహరి! - బ్రహ్మాది దేవాధిపా! జొహారు త్రిభువనాధీశ్వర! దేవసంయమిమనః - పూజావిధేయాత్మకా! జొహారు
గీ.	చంద్రశకలశిరోవతంసక! జొహారు సురధరాధర కోదండధర! జొహారు శరధికన్యా మనోహరశర! జొహారు ప్రణత రక్షా విచక్షణేక్షణ! జొహారు	257
చం.	రతిపతి వైరి! శంకర! పరాకు! సుకేశసురారినందన త్రితయముచేతి బాధ నతిదీనులమై గతిమాలి లోకసం తతులకు దిక్కు నీవగుటఁ దావక పాదము లాశ్రయింప వ చ్చితిమి దయాప్రసక్తి మముఁ జేకొని విన్నప మాదరింపవే!	258
ఉ.	కాలిచి రాశ్రమావళులఁ గార్ముకముక్తశరాగ్నికీలలం బ్రేలిచి రెల్లదేవతల భీరులఁ జేసిరి సిద్ధముఖ్యులం దాలిచి రుగ్రరూపములు దైవగృహాంతర గోపురాదులన్‌ గూలిచి రేమి దెల్పెదము క్రూరసురారుల చెయ్వులీశ్వరా!	259
సీ.	పద్మాసనస్థులై ప్రణవంబు నొడువుచు - ముక్కుఁ బట్టఁగఁ బాసె మునివరులకు నేపట్ల నైన స్వాహాపూర్వముగ హవ్య - మగ్ని వేల్వఁగఁ బాసె యజ్వలకును హవిరన్నకాంక్ష నే సవనకర్త గృహంబుఁ - దేఱి చూడఁగఁ బాసె దేవతలకు గుహలలో నొంటిగాఁ గూర్చుండి నీ పాద - చింతసేయఁగఁ బాసె సిద్ధులకును
గీ.	జేరి గురుకులవాసంబుఁ జేసి శ్రుతులఁ జదువు కొనఁ బాసె నీ బ్రహ్మచారులకును బార్వతీనాథ! మాల్యవత్ప్రముఖ దైత్య శేఖరులు సేయు నాజ్ఞావిశేషమునకు	260
ఉ.	ఏమె యజాచ్యుతేశ్వరుల మేమె దిశేశహుతాశనక్షపా కాముల మేమె యింద్రయమకంధి వరేణ్యుల మంచు భీమసం గ్రామకుతూహలంబున జగత్త్రయమున్‌ బడలించు రాక్షస గ్రామణులన్‌ హరించి మముఁ గావఁగదే శివ యంచు మ్రొక్కినన్‌!	261
శా.	ఆ ముక్కంటి దరస్మితంబున సుపర్వాధీశులన్‌ జూచి మీ తో మోమోటము లేక తెల్పెద నవధ్యుల్‌ రాక్షసుల్‌ వారలన్‌ నే మర్దింపఁగ నోప వారి గెడపన్‌ నేర్చున్‌ ముకుందుండు మీ రీ మంత్రం బెద నమ్మి శౌరిఁ గనఁ బొం డిష్టార్థముల్‌ సేకుఱున్‌	262
కం.	దితిజాహితుచేఁ దక్కఁగ నితరులచేఁ జెడరు వార లిది నిజమని య య్యతనుహరుం డాడిన నా శ్రితహిత మొనరింప మీకె చెల్లు నటంచున్‌	263