| ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | ధనదుఁడు యుద్ధరంగమునకు వచ్చి దశగ్రీవునకు బుద్ధులు చెప్పుట |
| సీ. | పిడుగుఁ జప్పుడులతో బెడిదంపుటడిదముల్ - జళిపించుచును భటావళులు గొలువ జయ జయనవనిధీశ్వర! మహేశ్వరమిత్త్ర! - యనుచుఁ జారణకోటు లభినుతింప జవనకంఖాణరాజము లెక్కి కిన్నర - గ్రామణు లుభయ భాగములఁ గొలువ నుద్భటాహంపూర్వికోక్తులు వెలయఁ గిం - పురుషయోధులును గ్రిక్కిఱిసి కొలువఁ | |
| గీ. | బద్మ శంఖాద్యనిధులు రూపంబు లూని కొలువ, బంగారు తేరెక్కి గురుగదాది సాధనములొప్పఁ గిన్నరేశ్వరుఁడు వచ్చి చుఱుకుఁజూపుల దశకంఠుఁ జూచి పలికె | 42 |
| ఉ. | తమ్ముఁడవంచు నీకొక హితం బెఱిఁగింపఁగ దూతఁబంచినన్ వమ్మొనరించి నా పలుకువానిని జంపి, ననున్ జయింప రే ద్రిమ్మరిగుంపుతోడ నరుదెంచితి నిన్నననేల? నీకు డెం దమ్మున మేలుగాఁ దలఁచు నన్నె యనందగుఁగాక దుర్మతీ! | 43 |
| ఉ. | రోగికి భక్ష్యభోజ్యముల రోగము హెచ్చుగతిన్ పటుక్రుధా యోగికి నీకు మాదృశహితోక్తులఁ గ్రోధముతి మించుమాటికిన్ నీ గుణచర్య లేటికివి? నింద యొనర్పఁగ; నీకె తెల్లమౌ రాఁగల మృత్యువుం బొరసి రౌరవబాధలఁ బొందుచున్నెడన్ | 44 |
| ఉ. | ఆపద లావహించు దురహంకృతి నీ గతి మూర్ఖుఁ డుగ్రపుం బాపము లాచరించి విషపాన మొనర్చి శరీర మంతయున్ వ్యాపకమైనఁ జింతిలు జడాత్మువలెన్ యమపాశబద్ధుఁడై పాపఫలంబుఁజెందునెడఁ బాపముఁజేసితి నంచు వందురున్ | 45 |
| ఉ. | అన్నకుఁదండ్రికిన్ గురున కాపద యెవ్వఁడొనర్చు వానిఁగ న్గొన్న మహోగ్రపాతకమగున్ దను వస్థిర మృత్యువెప్పుడున్ సన్నిహితస్థితిన్ మెలఁగు సంపద పుణ్యవశం బటంచు తో నిన్నియు నెంచి ధర్మము వహించు జనుండు గృతార్థుఁడెయ్యెడన్ | 46 |
| చం. | కలఁగక బుద్ధి పూర్వకముగా జనుఁ డే క్రియఁ జేయుఁదత్క్రియా ఫల మనుభూతిగా నిది శుభం బశుభం బిది యంచు రెంటినిం దెలిసి సుకర్మముల్ సలుప దేవతలందఱు మెత్తు రందునం గలిమియు బల్మి యిచ్చటనె కల్గు సుఖంబె లభించునచ్చటన్ | 47 |
| చం. | ధనమణివస్తువాహవనితాజనతాదులు బల్మి సంతరిం చినయవి యంచు, ధర్మములు సేయక యుండిన నేమియంచు, న య్యనిమిషు లందఱిం బగతు రంచు, మహాపదలొందనున్న ని న్ననుజుఁడవన్నఁ గల్గు నిరయంబు-రయంబున రమ్ము పోరికిన్ | 48 |