ఉత్తరరామాయణము - రావణుఁడు జన్నంబొనర్చు మరుత్తభూపతిపైఁ దండెత్తిపోవుట - ఆంధ్రభారతి

రావణుఁడు జన్నంబొనర్చు మరుత్తభూపతిపైఁ దండెత్తిపోవుట

కం.	ఒకచో స్వాహాస్వరపూ ర్వకవివిధాజ్యాహుతి ప్రవర్ధిత కీలా ప్రకరానలధూమవ్యా పక మగు నొక సవనమండపముఁ గనుఁ గొనియెన్‌	137
కం.	కని యెవ్వరి మఖమో క న్గొని రమ్మని శుకుని సారణునిఁబనుప హసా దని పోయి తెలిసి క్రమ్మఱి వినిపించిరి యిట్టులనుచు వింశతిభుజుతోన్‌	138
సీ.	అవధారు జయరమాయత్తుఁడైన మరుత్తు - సర్వంసహాభర్త సవనకర్త యమరేజ్యుననుజుఁ డుగ్రమహత్త్వశాలి సం - వర్తకుండు గ్రతుప్రవర్తకుండు బలభేది శమనాంబుపతి ముఖ్యులగు వేల్పు - మన్నెవారు వహించుకొన్నవారు కశ్యపాత్రి వసిష్ఠకౌశికాదులు పుణ్య - భాజనంబులు దత్సభాజనములు
గీ.	హైమమణికాంతిఁదగు శాల యజ్ఞశాల మెచ్చినాఁడు హరుండర్థ మిచ్చినాఁడు విప్రయోగంబు మునులచే సుప్రయోగ మైనదని వారు దెల్పఁగా నాలకించి	139
శా.	ఆహా! నా యెదుటన్‌ మఖం బొకటి సేయం బూనెనే వెఱ్ఱి యా బాహాజన్ముఁడు? విఘ్న మెట్లొదవదో భాగంబు లె ట్లందఁగా నూహల్‌ సేసిరొ? చూత మీ సురలటం చుగ్రాహవక్రీడనో త్సాహశ్రీ వహియించి యచ్చటికి దైత్యస్వామి యేతేరఁగన్‌	140
సీ.	నమ్మియున్నను గ్రమ్మిదొమ్మి సేయు నటంచు - నెమ్మిరూపు సురాధినేత దాల్చె నాఁకొన్న హరి ఢాక చేకొన్నవాఁడంచు - గాకవైఖరి దండకరుఁడు బూనె మించినాఁడితఁ డాక్రమించి యేమెంచునో - యంచు నంచ విధంబుఁ గాంచె వరుణుఁ డొండు చూడండు మూర్ఖుండు మండునటంచుఁ - దొండయై గండాఱియుండె ధనదుఁ
గీ.	డితరు లాతురులై జాతిహీనరూప ధారులై పాసి రంత నద్దశముఖుండు దారుణాకారుఁడై మరుత్తక్షితీంద్రు కట్టెదుట వచ్చి నిలుచుండి యిట్టు లనియె	141
కం.	ఓయి మరుత్తక్షితివర! యే యుద్ధాపేక్ష నిచటి కేతెంచితి నా తో యుద్ధమైనఁ జేయుము వేయేటికి వెఱచితేని వెఱచితి ననుమా	142
మ.	నను నీ రాజుల లీలఁ జూడవల దన్నన్‌ నవ్వుతో నమ్మరు త్తనృపాలాగ్రణి శత్రుకోటికుల గోత్ర ప్రాభవాచారముల్‌ వినకే యుద్ధము సేయ, నెవ్వఁడవు? నీ వృత్తాంత మాద్యంతమున్‌ వినఁ గాక్షించెదఁ దెల్పు నావుడు మరుద్విద్వేషి గర్వంబునన్‌	143
మ.	విను ముర్వీశ్వర! నేఁ బులస్త్యకులుఁడన్‌ వేధోవరోద్యత్ప్రతా పనిరూఢుండ దశాస్యనామకుఁడ మద్భ్రాతన్‌ ధనాధీశు ము న్ననిలో గెల్చి విమానముంగొని త్రిలోకాతీతమాహాత్మ్య మొం దినవాఁడన్‌ రణభిక్ష యిమ్మనినఁ బృథ్వీనాయకుం డిట్లనున్‌	144
చం.	అవుర! మఱేమి నీ మహిమ లన్నను గెల్చితి నన్నమాట వి న్న విశదమయ్యె నాయన ధనం బగు పుష్పకమున్‌ గ్రహించినాఁ డవు బళి! యింట గెల్చికద డయ్యక రచ్చల గెల్వఁబోవలెన్‌ భువనములందుఁ గీర్తియును బుణ్యము దీన సమృద్ధిఁ జెందవే?	145
ఉ.	ఇంతటి ధర్మశాలి నిఁకనెవ్వ రెదుర్కొని గెల్చువారు? ర మ్మంతప్రియంబు గల్గినటులైన రణం బొనరింప నేనె ని న్నంతకు చెంతకుం బనుతు నంతకు నేఁదగువాఁడ నంచు నం తంతకు రోస మీసు బెరయన్‌ ధరణీశుఁడు లేచెఁ జెచ్చెరన్‌	146
మ.	శరచాపంబులు పూని వజ్రకవచస్ఫారప్రభల్‌ భూనభోం తరముల్‌ నిండ నజాండఖండనసముద్యచ్ఛింజినీ నిస్వన స్ఫురణన్‌ రాజ దశాస్యుపైఁజనఁగ నచ్చో నడ్డమై “ధారుణీ శ్వరచూడామణి! పోకు పోకు”మని సంవర్తుండుదాత్తధ్వనిన్‌	147
చం.	పలికె బళా! మఱేమి! మది భాసిలదీక్ష వహించి శత్రుపై నలుగుట నాయమే? యిది మహాక్రతు వించుక విఘ్నమైనచోఁ గులము నశించు నద్దశముఖుండును దుర్జయుఁడేల వానితోఁ జల ముపసంహరింపు పరుషత్వము నా విని యమ్మరుత్తుఁడున్‌	148
శా.	ఆ సంవర్తునిమాటఁ జేకొని పరిత్యక్తాస్త్ర కోదండుఁడై యీసున్‌ రోసము నుజ్జగించి చన దైత్యేంద్రుండు వీక్షించి నా తో సంగ్రామము సేయ నోపక మరుత్తుండోడెఁజుండీ యటం చాసన్నాద్రిగుహావళుల్‌ బదులు మ్రోయన్‌ బెట్టు చాటింపుచున్‌	149
ఉ.	అమ్మఖశాలఁజొచ్చి కుపితాత్మకుఁడై మునికోటిఁద్రుంచి యూ పమ్ములు పెల్లగించి పశుపంక్తి హరించి, ఘృతంబు వహ్నికుం డమ్ముల నించి హోతల నడంచి యహో! తలమంచు యాజకుం డమ్మెయిఁబల్క నొక్కగతి నక్కడఁబాసి చనెన్‌ బలంబుతోన్‌	150
కం.	హరిహయముఖ్యులు భయములు గిఱికొన శిఖికాకహంసకృకలాసగతుల్‌ ధరియించి యమ్మహాపదఁ దరియించి తదీయహితముఁ దలఁచి ప్రియోక్తిన్‌	151
సీ.	కన్ను లీఁకలఁ జంద్రకములుగా ఘనవేళ - నెమ్మిగా బలవైరి నెమ్మి కొసఁగె బెద్దకాలము మన్కి ప్రేతాత్మకత భుక్తి - గలుగఁగా జముఁడు కాకమున కొసఁగెఁ బాలును నీరు నేర్పఱచు నేర్పుఁ బయోవి - హారంబు నుదధీశుఁ డంచ కొసఁగెఁ దల వెండివలె నుండఁ దనువు బంగరుఁజాయఁ - దులకింప ధనరాజు తొండ కొసఁగెఁ
గీ.	నివ్విధంబునఁ దమదమ యెలమికిఁదగు వరము లజ్జంతువుల కిచ్చి వారు సవన భాగముల్‌ గొనిపోయి రప్పార్థివుఁడును మఖము నెఱవేర్చె సంవర్తమౌనికరుణ	152
చం.	అటుల మరుత్తభూవిభుని యజ్ఞధరాస్థలిఁ బాసి యార్చుచున్‌ బటహమహార్భటుల్‌ దిశలు బ్రద్ధలు సేయ నజయ్యుఁడై ధరా విటులఁ బరాక్రమోద్భటుల వీఁక నెదుర్చుచు నోపమన్నచో నటఁ దన గెల్పుఁ దెల్పుచు దశాస్యుఁడు ద్రిమ్మరె భూమియంతయున్‌	153
సీ.	పరిపంథిమదతమః పంకజన్యధిభూవి - భుండైన దుష్యంతభూవిభుండు వైరిరాజప్రాణవాయుభుగ్భుజభుజం - గాధిరాజై మించు గాధిరాజు హరిశౌర్యఘటితాఖిలారివీరమృగాప - హరణాజిమృగయుఁడై యలరు గయుఁడు శత్రుహృద్భేదనక్షమచక్ర దీర్ఘఘ - ర్ఘర ఘోషసురథుఁడై క్రాలు సురథుఁ
గీ.	డహిత నుత చారుగౌరవుండగు పురూర వుండు మొదలైన నృపపుంగవులు మహోగ్రుఁ డౌదశాస్యునితోడఁ బోరాడలేక నోడితిమటంచు వచియించి రోహటించి	154