| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆశ్రమవాసపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము |
| సీ. |
‘నీవు నిచ్చలును విద్యావృద్ధజనములఁ | దగ నుపాసింపు, మర్థముల వారిఁ బ్రీతులఁ జేయుము; నీతులు వా రుప | దేశింప వాని నూఁదినమనంబు గలిగి నిర్వర్తింపు; కార్యంబు నింద్రియం | బుల రాజ్యతంత్రంబుఁ బోలె నరసి రక్షింపు; మప్పిండు రక్షితం బైన శు | భంబులం గావించు; భావశుద్ధి |
|
| ఆ. |
ధామములును బితృపితామహక్రమసమా | గతులు విశదమతులుఁ గాఁగవలయు సచివు; లతివిదగ్ధ చారులఁ బనుపుము | పరుల యాప్తజనుల భంగు లరయ. |
056 |
| క. |
పురరక్షణము దృఢంబుగ | నరవర! చేయంగవలయు నమ్మఁగలుగు స త్పురుషుల నిడఁ దగుఁ గుడుపు ని | దుర మొదలగులోని పనుల తొడరువు లరయన్. |
057 |
| సీ. |
ఆప్త వృద్ధులఁ బెట్టు మంగనాజనులసం | రక్షకు నెల్లకార్యముల మంత్రి జనములతోడ విచారించి చేయంగ | వలయును; గుప్త నివాస మొండె మాడువు మీఁ దొండె మాటు లేని యరణ్య | తల మొండె మంత్ర విధానమునకు నర్హముల్ గేవల మైనట్టి మంత్రంబు | గోపనం బొందినఁ గురువరేణ్య! |
|
| ఆ. |
యఖిల కర్మములు ఫలావాప్తి నొప్పుఁ బం | గ్వంధజడులు బధిరు లైన నీ ర హస్య భాషణములయప్పుడు చేరువ | నునికి యొప్ప దార్యవినుతచరిత! |
058 |
| క. |
విను మంత్ర భేదనమున వ | చ్చిన కీడున కనఘ! శాంతి సేయు టరిది గా వున మంత్రులతో మంత్రా | వన నియమం బూఁది చెప్పవలయుం జుమ్మీ!! |
059 |
| సీ. |
వ్యవహారములు శుచు లైన విద్వాంసులఁ | దోడుగఁ గొని తీర్పు; దుష్టజనుల దండించునెడ వారి తప్పుల కొలఁదులు | మదిఁ దూఁచి చూచి తన్మాత్రదండ మాచరింపుము; విను మాయవ్యయములు సం | క్షేపరూపంబున రేపకడలు దానికి మును దేవతాపూజనము భూసు | రార్చనమును జేయు మమలబుద్ధి! |
|
| తే. |
ప్రొద్దు సాలంగ నెక్కినప్పుడు సమర్హ | భోజన క్రియ నిర్వహింపుము సుశీల మాన్య! తదనంతరమ గంధమాల్యభూష | ణాంబరములు నిజేచ్ఛమై ననుభవింపు. |
060 |
| క. |
కొలు విమ్ము మాపుకడ యో | ధుల కెల్లను; సంధ్య వడ్డ దూతలనుం జా రుల సంభావింపుము; రా | త్రులఁ గాంతాభోగతత్పరుఁడ వగుము నృపా! |
061 |
| తే. |
ఏమి క్రొత్తగఁ బుట్టిన నించు కేని | నలసుఁడవు గాక దాని నీ వరసి తీర్పు; మిది దెఱంగుగ నే ప్రొద్దు నింతవట్టు | నర్హములు కౌరవక్షితిపాగ్రగణ్య! |
062 |
| క. |
న్యాయంబుతోడ వివిధో | పాయంబుల నర్థముల నుపార్జింపుము భూ నాయక రాజ్య విఘాతము | సేయు జనుల నెఱిఁగి చంపఁ జెఱుపన వలయున్. |
063 |
| క. |
పనులయెడ మేలు గాంచిన | మనుగడ యగ్గలము చేసి మన్నింపుము రా జనయజ్ఞ! భృత్యకోటిం | గొనియాడుము సేఁతపేరు క్రుచ్చి కొలువునన్. |
064 |
| క. |
నీ వలనను భక్తిస్నే | హావేశము గలిగి శూరుఁడై యలజడికిం దా విసువని సత్కులజుం | గావింపుము సైన్యవిభునిగాఁ గురుముఖ్యా! |
065 |
| సీ. |
ఆత్మరంధ్రము లించు కైనను నొరులకు | నెఱుఁగ రాకుండఁగ మఱువు సేయు మన్య రంధ్రంబుల నారసి కనుము; శ | త్రుల కడ బుద్ధియు బలుపుఁ గలుగు వారల నెఱిఁగి భూవర! యొక్కమై నీగి | మన్నన నెఱపి తన్మానసములు నీ యెడ నార్ద్రంబులై యుండఁ జేయుము | చేరువనృపులకు వైరబంధ |
|
| ఆ. |
మెట్లు గలుగు దాని నేమఱకుండుము | వారి యవుల నున్నవారు మిత్రు లగుదు రెల్ల భంగి నధిప! యుదాసీను | లట సమీపవర్తు లైన విభులు. |
066 |
| క. |
వీరుల సప్తాంగంబులు | నారసికొని యునికి కార్య మవనీశ! సదృ క్సారబలుఁ డైన నృపుతో | గారవమున సంధి సేయఁగావలయుఁ దగన్. |
067 |
| తే. |
దైవమానుష బలములు దఱిఁగి యుండు | నెవ్వనికి నెప్పు డప్పుడ యెసక మెసఁగ వైర మతనితోఁ బాటింపవలయుఁ జెఱుచు | టప్పనము గొను టర్హత్వ మరసి నడపు. |
068 |
| క. |
నడపునఁ గోల్పుచ్చఁగ నగు | నెడయు విడిసి యుండి చెఱుచు నిక్కయు నీ వే ర్పడఁ గనుఁగొని యం దర్హము | నడపుము; నిజసైన్య రక్షణము వలయుఁ జుమీ! |
069 |
| క. |
ప్రెగడల మనసులు విరసము | లగుగతి నడచు రిపురాజ్య మరసి విభిన్నం బుగఁ జేసి కలఁచి పైకొని | జగతీవర! కొనఁగవలయు సౌకర్యమునన్. |
070 |
| ఆ. |
బలము లెసఁగ దైవబలమును గలిగి లో | గుట్టు చేటు లేనియట్టి నృపతి వలన మత్సరంబు వల; దాశ్రయంబు చం | దంబు పొందు వడయఁ దగు నృపాల! |
071 |