శ్రీమహాభారతము - ఆరణ్యపర్వము - తృతీయాశ్వాసము - భగీరథుండు జలముచే సముద్రము నించుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

భగీరథుండు జలముచే సముద్రము నించుట (సం. 3-104-6)

వ.	తొల్లి యిక్ష్వాకు వంశంబున సగరుం డనురాజు హైహయుల నిర్జించి నిఖిల మహీరాజ్యంబు సేయుచు నపుత్త్రకుండై వైదర్భియు శైబ్యయు నను నిద్దఱు భార్యలతోడం గైలాసంబున కరిగి, యందు.	48
క.	దక్షమఖక్షయకరు నిట \| లాక్షజహుత భక్ష్యభక్షితానంగు విరూ పాక్షు మహోక్షధ్వజుఁ బ్ర \| త్యక్షము గావించె నుగ్రతపమున పేర్మిన్‌.	49
తే.	హరుఁడు వానికిఁ బ్రత్యక్షమయి వరంబు \| వేఁడు మనవుడుఁ ‘ద్రైలోక్యవిభుఁడ! నాకు దయ యొనర్పుము సంతానదాన’ మనుచు \| వేఁడెఁ బుత్త్రార్థియై కడువేడ్కతోడ.	50
వ.	ఈశ్వరుండు వానికి వైదర్భియం దఱువదివేవురు గొడుకులును, శైబ్యయం దొక్క కొడుకుంగా వరం బిచ్చి, యయ్యఱువదివేవురు నతిదర్పితులై యేకకాలంబునఁ గాలగోచరు లగుదు రనియు, నయ్యొక్క కొడుకు వంశకర్త యగుననియుం జెప్పి యదృశ్యుం డైన.	51
క.	కొడుకులఁ బలువురఁ బడసియుఁ \| బడయనియట్టి దయి ధర్మపత్నులుఁ దానుం గడు సంతసపడ కరిగెను \| దడయక సగరుండు మగుడి తన పురమునకున్‌.	52
వ.	అంతఁ గొంతకాలంబునకు నయ్యిద్దరు గర్భిణులైన నందు వైదర్భికి నొక్కి యలాబూ ఫలంబును, శైబ్యకు నసమంజసుండను కొడుకునుం బుట్టిన.	53
ఆ.	‘వరదుఁడైన యీశువరమున నిది యొక్క \| వదరు పుట్టె; నెట్టివరమొ!’ యనుచు దానిఁ బాఱవైవఁ దా రున్న నాకాశ \| వాణి యిట్టు లనియె వసుమతీశ!	54
తే.	సాహసం బిట్టు సేయంగఁ జనునె? దీని \| బీజములు ఘృతఘటములఁ బెట్టి రక్ష సేయు; మఱువదివేవు రూర్జితులు సుతు లు \| మేశు వరమునఁ బుట్టుదు రిందు నీకు.’	55
వ.	అనినం దద్వచనానురూపంబు సేసి రక్షించుచున్న రెన్నెలలకు.	56
క.	సుతషష్టి సహస్రక ము \| ద్గతమై వర్ధిల్లి గగనగతిఁ బఱచి శత క్రతులోకముఁ దొట్టి మదో \| ద్ధతిఁ జేసె సమస్తలోకతతులకు బాధల్‌.	57
క.	సగరసుతు లట్లు జగముల \| కొగి బాధలు సేయుచున్న నోడి మరుత్ప న్నగవరు లరిగిరి నాలుగు \| మొగములు గల వేల్పుకడకు మునిసంఘముతోన్‌.	58
ఆ.	వారిజాసనుండు వారల వచ్చిన \| విధ మెఱింగి ‘మీకు వెఱవ నేల? సగరసుతులు దగ్ధు లగుదురు; దర్పితు \| లైనవారి పేర్మి యధ్రువంబు.’	59
వ.	అని కమలసంభవుం డానతిచ్చిన నరిగి యమరవరు లాదిగా నఖిలలోకనివాసు లెల్ల సగరుసుత పరిక్షయం బపేక్షించి యుండునంత.	60
సీ.	అశ్వమేధంబు సేయంగ దీక్షితుఁ డయ్యె \| సగరుండు; వాని యశ్వంబు సగర తనయులచే రక్షితంబై వసుంధర \| యెల్లఁ గ్రుమ్మరి తోయహీన మైన జలధిలోపల నదృశ్యం బైనఁ గానక \| సగరున కెఱిఁగించి, సగరసుతులు జనకు శాసనమునఁ జని భూతలమునందుఁ \| దడయక రోసి పాతాళతలము
ఆ.	నందు రోయఁ గడఁగి యఱువదివేవురు \| నొక్క మొగిన గ్రొచ్చి రుదధిలోన జలధిపంకమగ్న సత్త్వముల్‌ నిశితకు \| ద్దాలహతి విదారితములు గాఁగ.	61
వ.	ఇట్లు గ్రొచ్చి గ్రొచ్చి సగరసుతులు సముద్రపూర్వోత్తరదేశంబునం గపిలుం డను మహాముని యాశ్రమ సమీపంబునందుఁ దమగుఱ్ఱంబుఁ గని సంతోసిల్లి.	62
ఆ.	అశ్వమేధమునకు నర్చితంబైన యీ \| యశ్వరాజు నిట్టు లపహరించి మ్రుచ్చు గొఱక యీ సముద్రదేశంబున \| నోట మెడఁద లేక యున్నవాఁడు.	63