| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆరణ్యపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము |
| క. |
మృగయార్థ మరిగి హిమవ | న్నగ భూములయందుఁ బవననందనుఁ డొక ప న్నగుచేతఁ బట్టువడి యి | మ్ముగ ధర్మతనూజుచేత మోక్షితుఁ డయ్యెన్. |
100 |
| వ. | అనిన విని జనమేజయుండు వైశంపాయనున కి ట్లనియె. | 101 |
| మధ్యాక్కర |
‘పదివేల గజముల బలము గలవాఁడు పౌలస్త్యుతోడఁ గదనంబు సేసి యనేక యక్షరాక్షసుల నిర్జించి యుదితశౌర్యోన్నతుం డైనవాఁడు వృకోదరుఁ డేల పదపడి నిగృహీతుఁ డయ్యెఁ దా నొక్కపన్నగుచేత?’ |
102 |
| వ. | అనిన విని వైశంపాయనుం డి ట్లనియె; భీముం డొక్కండ హిమవదుత్తుంగశృంగోపాంతకాంతారంబుల మృగయాభ్రాంతిఁ బరిభ్రమించుచుండి యతిశ్రాంతుం డయి తత్ప్రదేశంబున. | 103 |
| మ. |
అశనాశావివృతాస్యగహ్వరుఁ, గృతాంతాకారు, నిశ్వాస ధూ మశిఖాధూసరితోగ్రదుర్గతరుగుల్మవ్రాతు, హారిద్ర వ ర్ణశరీరున్, భృశరూక్షదర్శను, మహానాగప్రభుం గాంచె న ర్ధశశాంకద్యుతి హారిదారుణ చతుర్దంష్ట్రున్ జగత్త్రాసకున్. |
104 |
| వ. | అమ్మహాజగరం బామిషార్థి యై భీముం బట్టికొని వాని భుజయుగంబుఁ దనముఖంబున నంగంబు నిజాంగంబునఁ జిక్కం బంధించిన నాగాయుతబలుం డయ్యును తదంగసంగంబున దుర్బలుండై మెలంగనేరక భీముం డప్పాము బలవీర్యంబులకు విస్మితుం డయి ‘యిది ప్రకృతిసర్పంబుగా; దెయ్యదియేనియు నొక్కయద్భుతరూపం’ బని విచారించుచు దాని కిట్లనియె. | 105 |
| మత్తకోకిల |
‘ఏను భీముఁడఁ బాండవేయుఁడ నిద్ధతేజుఁడ ధర్మరా జానుజుండఁ బిశాచపన్నగయక్షరాక్షసవీరులం బూని పోరుల నోర్వనోపెడు భూరివీరుఁడ నాగపం చాననాదులఁ బట్టి వ్రచ్చు ననంతబాహుబలాఢ్యుఁడన్. |
106 |
| ఆ. |
ఇట్టి నన్నుఁ బట్టి యిప్పాట బంధించు | నట్టి శక్తి యెట్టు లయ్యె నీకు? నిది నిసర్గశక్తియే? వరదానసం | సిద్ధి యైన యదియె? చెప్పు’ మనిన. |
107 |
| వ. | అదియును దిర్యగ్జాతి యయ్యును దనపూర్వస్మృతి సెడకుండ వరంబుఁ గాంచుటంజేసి వాని కి ట్లనియె. | 108 |
| క. |
‘ఇది నా వరలాభంబున | నుదయించినశక్తి; యెట్టియున్నతబలసం పదు లైన జీవులును నా | కెదిరిచి బలహీను లగుదు రివ్విపినమునన్. |
109 |
| ఆ. |
ఎదురఁ బడినవాని వదలక శార్దూల | శరభసామజాదిసత్త్వతతులఁ బట్టి తినుచు నున్న యట్టి నా కిప్పుడు | భక్ష్య మైతి వీవు పాండుపుత్త్ర! |
110 |
| ఆ. |
శక్రపదవిఁ బొంది సద్బ్రాహ్మణుల కవ | మాన మేనుఁ జేసి మదము పేర్మి ననఘ! యిట్టు లైతి నం దొక్క మునివరు | శాపశక్తిఁ దొంటిశక్తి దఱిఁగి.’ |
111 |
| వ. | అని దుఃఖించిన యజగరంబునకు భీముం డి ట్లనియె. | 112 |
| క. |
‘కడుకొని కడుదుఃఖములై | నెడ నుచితమె? యాత్మనింద యెయ్యెడల మనం బెడలక యేకాకృతి నె | ప్పుడు నుండుట సూవె పురుషు పురుషార్థ మిలన్. |
113 |