శ్రీమహాభారతము - ఆరణ్యపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము - ధర్మరాజు నహుషప్రశ్నంబులకుఁ బ్రత్యుత్తరంబు లిచ్చుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

ధర్మరాజు నహుషప్రశ్నంబులకుఁ బ్రత్యుత్తరంబు లిచ్చుట (సం. 3-177-13)

వ.	అయినను నా నేర్చు విధంబునం జెప్పెద నడుగు’ మనిన నజగరం బి ట్లనియె.	125
ఆ.	‘ఘనుఁడ! యే గుణములు గలవాఁడు బ్రాహ్మణుం? \| డతని కెఱుఁగఁదగినయట్టి వస్తు వెద్ది? దీని నాకు నెఱిఁగింపు’ మనిన ని \| ట్లనుచుఁ జెప్పెఁ బాండవాగ్రజుండు.	126
సీ.	‘సత్య క్షమా దమ శౌచ దయా తపో \| దాన శీలంబు లెందేనిఁ గాన నగు నట్టి వాఁడు బ్రాహ్మణుఁడు; సుఖంబు దుః \| ఖంబు నై నెడ విమోహంబు నొంద కునికియ వానికి నుత్తమం బగు విద్య’ \| యనిన ‘నీ చెప్పిన గుణము లివియు క్రియ శూద్రునందుఁ గల్గిన నతం డుత్తమ \| ద్విజుఁడు గానేర్చునే? నిజము విడిచి
ఆ.	నట్టు లయిన బ్రాహ్మణాదివర్ణవిభాగ \| మెట్లు గలుగునయ్య? హీను లధికు లను వివేక మది యపార్థకం బగుఁగాదె!’ \| యనిన ననియె నంతకాత్మజుండు.	127
వ.	‘ప్రమాదంబున వర్ణసంకరం బయినప్పుడు వర్ణ పరీక్షార్థంబుగా బ్రాహ్మణాదులకు వృత్తంబు వేఱువేఱ స్వాయం భువుం డైన మనువు సెప్పె; సత్యాదిగుణంబులు శూద్రునందుఁగలిగెనేని వాఁడు సచ్ఛూద్రుండుఁగాక బ్రాహ్మణుండు గానేర్చునే? యవి బ్రాహ్మణునందు లేనినాఁడు శూద్రుం డనంబడుఁ గావున వృత్తంబ యుత్తమంబు.	128
తే.	వృత్తవంతుండు వెండియు వివిధగతుల \| వృత్తవంతుండు గా నేర్చు; వృత్తహీనుఁ డైనవాఁడు విహీనుండ యండ్రు గాన \| విత్తరక్షకుఁ గడు మేలు వృత్తరక్ష.	129
వ.	అనిన నజగరం బి ట్లనియె.	130
తే.	‘అప్రియంబుఁ జేసియు మఱి యనృతవాది \| యయ్యు హింస గావింపని యమ్మహాత్ముఁ డేఁగు సుగతికి నం; డ్రది యె ట్లహింస \| యనఘ! యింత విశేష మెట్లయ్యె చెపుమ!’	131
వ.	అనిన ధర్మతనయుం డి ట్లనియె; ‘దానంబును బ్రియంబుచేఁతయును సత్యంబును నహింసయు ననునవి నాలుగును సమంబుల యయినను నహింస విశేషం; బెట్లనిన దేవమనుష్యతిర్యగ్యోను లను మూఁడు గతులయందును మనుష్యుండు దానాదిగుణంబులు గలిగి యహింసాపరుం డయిన దేవగతి వడయు; విపరీతవర్తనుండు తిర్యగ్యోనులం బొందు’ నని యిట్లు తన చేసినప్రశ్నంబులకు నుత్తరంబులు చెప్పిన ధర్మరాజున కతిప్రీతుం డై భీమసేనుని విడిచి శాపవిముక్తుండై దివ్యరూపంబు సేకొనియున్న నహుషువలన నధ్యాత్మవిద్యారహస్యంబు లిమ్ముగా నెఱింగి యుధిష్ఠిరుండు వృకోదరుం దోడ్కొని నిజాశ్రమంబునకు వచ్చియున్నంత.	132
క.	ఖరకిరణతాపమున నురు \| తరదవదాహమున శోషితము లైన వనాం తరతరుతతి కాప్యాయన \| కర మై వర్షాగమంబు కడు బెడఁగయ్యెన్‌.	133
క.	నాలుగుకెలఁకుల నవఘన \| జాలంబులు వ్రేలి కురిసె ఝంఝానిలవే గాలోలము లై బహుల \| స్థూలపయోధార లోలిఁ దుములంబులుగాన్‌.	134
క.	ఘనతరధర్మతమం బొకొ \| యనఁగ ఘనాఘనతమిస్ర మవిరళ మై క ప్పిన జనులకు వస్తువిభా \| వన మొక్కొకమాటు గలిగె వైద్యుతరుచులన్‌.	135
చ.	అరుదుగఁ దత్పయోదసమయంబున నొక్కట విస్తరిల్లె నం బరమున నంబుదధ్వనియుఁ బల్వలభూముల భూరిదర్దురో త్కరరవముల్‌ మహీరుహ శిఖండములందు శిఖండి తాండవాం తరమదమంజులస్వన ముదారతరం బగుచున్‌ వనంబునన్‌.	136
చ.	దళిత నవీన కందళ కదంబ కదంబక కేతకీ రజో మిళితసుగంధబంధుర సమీరణ మన్‌ సఖి యూచుచుండఁగా నులియుచు పువ్వుగుత్తులను నుయ్యెల లొప్పఁగ నెక్కి యూఁగె ను ల్లలదళినీకులంబు మృదులధ్వనిగీతము విస్తరించుచున్‌.	137
క.	సురచాపచిత్రగగన \| స్ఫురణం బురణించునట్లు భూవనిత నిరం తరచిత్రిత యై యొప్పెను \| సురుచిరనవతృణశిలీంధ్రసురగోపములన్‌.	138
వ.	తత్సమయానంతరంబున.	139
ఉ.	భూసతికిం దివంబునకుఁ బొ ల్పెసఁగంగ శరత్సమాగమం బాసకల ప్రమోదకర మై విలసిల్లె మహర్షిమండలో పాసిత రాజహంస గతి భాతి ప్రసన్న సరస్వతీక మ బ్జాసనశోభితం బగుచు నబ్జజుయానముతో సమానమై.	140
ఉ.	శారదరాత్రు లుజ్జ్వలలసత్తరతారకహారపంక్తులం జారుతరంబు లయ్యె వికసన్నవకైరవగంధబంధురో దారసమీరసౌరభము తాల్చి సుధాంశువికీర్యమాణ క ర్పూరపరాగపాండురుచిపూరము లంబరపూరితంబు లై.	141
ఆరణ్యపర్వ చతుర్థాశ్వాసంలో నన్నయభట్ట కవిత్వము సంపూర్ణము.