 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆరణ్యపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము |  |
కలియుగంబున విష్ణుండు గల్కిరూపంబున ధర్మంబు ప్రతిష్ఠించుట (సం. 3-188-89)
| వ. | అంతఁ గలియుగాంతంబునందు భువనవిదితం బయిన శంబళ గ్రామంబున కల్క్యాత్మకుం డైన విష్ణుయశుం డను బ్రాహ్మణుండు జనియించి, సంస్మరణమాత్రన వేదశాస్త్రంబులును సమస్త శస్త్రాస్త్రవిశేషంబులు నధిగమించి సార్వభౌముండయి. | 308 |
| మధ్యాక్కర |
అసదృశతేజుఁడు బ్రాహ్మణానీకసహితుఁ డై కడఁగి వసుమతియందు నధర్మవర్తు లై యున్న మ్లేచ్ఛులను మసలక నిజశక్తిఁ జేసి మడియించి ధర్మంబు నిలిపి వసునిభుం డొనరించుఁ బేర్మి వాజిమేధము నిష్ఠ యొప్ప. |
309 |
| క. |
ఘనుఁ డిలయెల్లను బ్రాహ్మణ | ధనముగ భాగించి యిచ్చి ధర్మయశోవ ర్ధనుఁ డై వార్ధకమున న | త్యనఘుండు దపోవనంబునందు వసించున్. |
310 |
| వ. | అతనిచేతం బ్రతిష్ఠితం బైన ధర్మంబు ననుసరించి బ్రాహ్మణాదివర్ణంబులు సమర్యాదంబులై వర్తింపంగలయవి; దాననచేసి కృతయుగంబు సంప్రాప్తం బగు; నందు. | 311 |
| శా. |
ఆరామవ్రజచైత్యసద్మవనదేవాగారసౌమ్యంబులై భూరి బ్రహ్మతపస్వి సంకులములై పుణ్యాధ్వరారంభ సం భారోదారములై నితాంతఫలిత భ్రాజిష్ణుసస్యంబులై యారూఢస్థితి నెల్లదేశములు నొప్పారుం బ్రకాశంబులై. |
312 |
| క. |
సమయముతోడఁ గురియు వ | ర్షములు, గరము తేజ మెక్కి చరియించు నవ క్రములై గ్రహంబు, లారో | గ్యము సౌఖ్యము సమధికముగఁ గలుగు నరులకున్. |
313 |
| వ. | ఇది కృతయుగప్రవర్తనంబు; త్రేతాద్వాపర యుగంబులందుఁ ద్రితయ ద్వయపాదంబుల ధర్మంబ వర్తిల్లు; నిట్టి తెఱంగునం గాలగతు లనేకంబులు నాకుం బ్రత్యక్షసిద్ధంబు లయ్యె; నీ వడిగిన యతీతానాగతంబు లయిన విశేషంబు లెఱింగించితి; నింక నొక్క హితోపదేశంబు సేసెద; నాకర్ణింపుము. | 314 |
| క. |
ధరణీసురులకు నెప్పుడుఁ | గర మిష్టము సేయుమయ్య కౌరవవంశో త్తర! విప్రులు సంతుష్టిం | బొరసినఁ జేకుఱు నశేషపుణ్యఫలంబుల్. |
315 |
| సీ. |
సకలభూతములందు సదయాత్ముఁడవు గమ్ము; | పాలింపు ప్రజల నీ ప్రజలఁ బోలె; విశదవృద్ధాచారవేదివై ధర్మంబు | సలుపుము దురితవర్జనము గాఁగ; నెఱుఁగమిఁ బాప మొక్కించుక దొడరినఁ | జయ్యన ప్రతికారశాలి వగుము; గర్వంబు విడువుము, గరము ప్రియంబును | నిజమునుగా వచోనియతి నడపు; |
|
| తే. |
కాలగతు లెల్ల నెఱిఁగి యస్ఖలితబోధ | యుక్తుఁడవు గమ్ము; భరతవంశోద్భవుఁడవు నీవు గావున నత్యంతనిర్మలుఁడవు | ప్రాజ్ఞుఁడవు; నీకు వేఱ చెప్పంగ నేల? |
316 |
| వ. | అనిన విని యుధిష్ఠిరుండు ‘మునీంద్రా! నీయానతిచ్చిన వాక్యంబు లన్నియు నవహితుండ నై వింటి; నింతకుమున్ను నా యోపిన తెఱంగున లోభమాత్సర్యాది దుర్గుణంబులు పరిహరింతు; నింకను భవదుక్తం బైన ధర్మశాసనంబును బ్రయత్నంబునం బాలించెద’నని యతనికిఁబ్రణమిల్లి మఱియును బ్రాహ్మణప్రభావంబు వినువాఁ డై యతనిం బ్రార్థించినఁ, దద్విషయం బైన యితిహాసం బతనికి నమ్మహాముని యిట్లని చెప్పె. | 317 |
|
 |
|