 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | స్త్రీపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము |  |
ధర్మజుని శపింపఁ బూనిన గాంధారిని వ్యాసుఁడూరార్చుట (సం. 11-13-6)
| సీ. |
‘పాండవేయాగ్రజుపై నల్కమానుము | రాజసంబేల? యీ రాజు ధర్మ పరుఁడు నీ వించుక పాటించి వినవమ్మ | చెప్పెదఁ గౌరవశ్రేష్ఠుఁ డనికిఁ జనుచుండి ‘తల్లి! దీవన యిమ్ము జయముగా | నా’కని పలికిన నా కుమారు తోడ నీ పేర్మికి నీడుగాఁ గొడుక! యె | క్కడనుండు ధర్మ మక్కడకు జయము |
|
| తే. |
సేరు ననవె? భూరి ఘోర యుద్ధంబున | గెలుపుగొనిరి గాన తలఁప ధర్మ పరుల కాఁగవలయుఁ బాండుతనూజు ల | సూయ లేని బుద్ధిఁ జూడు మెట్లు. |
151 |
| మేదినీవృత్తము |
విను మిటులేటికిం జనిన వృత్త మూఁ ది యల్గన్ | జనము నుతించు నీదు గురుసారధీరబుద్ధిన్ నిను నతిశాంతచిత్తయని నిక్క మేనుఁ గందున్ | మనమున నట్టి నీ కగునె? మత్సరంబు వత్సా! |
152 |
| వ. | ధర్మంబు పరిగ్రహించి నీ కొడుకులగు పాండవులదెస రోషంబు నిగ్రహింపు’ మనిన గంధవతీనందనునకు గాంధారరాజనందన యిట్లనియె. | 153 |
| సీ. |
‘ఏ నసూయాగ్రస్తఁ గాను వీరలఁ జెడఁ | దలఁతునె? యెట్టు లుమ్మలికఁ జేసి కలఁగితిఁ గాక యిక్కౌంతేయ వర్గంబు | గొంతికెట్లట్ల నాకును భరింప వలదె? దుర్యోధను తులువతనంబున | శకునియుఁ గర్ణదుశ్శాసనులును దుష్టాత్ము లగుటను ద్రుంగెఁ గౌరవకుల | మడరి పాండవులుఁ గయ్యంబుపాడిఁ |
|
| ఆ. |
జంపి రందఱ నది మది నొంపఁజాల | దచ్యుతుఁడు సూడఁ గురుపతి ననిలసుతుఁడు దగునె గదపోర నాభికి దిగువ నొంచి | చంప? నత్తెఱఁ గుల్లంబు నొంపకున్నె? |
154 |
| క. |
విడుతురె శూరులు రణమునఁ | బడునట్టి యవస్థ తమకుఁ బాటిల్లిననుం బుడమి సమస్తజనంబులు | నడపెడు తెఱఁ గలుక తప్పునకు రాకున్నే?’ |
155 |
| వ. | అనిన భీముండు భీతికంపితుండగుచు గాంధారికి వినతుండై వినయంబున నిట్లనియె. | 156 |
|
 |
|