శ్రీమహాభారతము - ఉద్యోగపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము - కుంతీదేవి కర్ణునకు నతండు తన పుత్త్రుం డగుట దెలుపుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

కుంతీదేవి కర్ణునకు నతండు తన పుత్త్రుం డగుట దెలుపుట (సం. 5-143-1)

సీ.	‘వినుము! సూతాన్వయంబున నీవు పుట్టుట \| బొం; కేను మా కుంతిభోజునింటఁ గన్నియనాఁడు భాస్కరుని రావించితి \| వరమంత్రబలమున; వచ్చి యతఁడు సంప్రీతి నొసఁగంగ జన్మించినాఁడవు \| నాకుఁ; గావునఁ బాండునందనుండ వగుదు ధర్మస్థితి; నట్టి నీ వితరులఁ \| గొలువ నేటికిఁ గురుకులవరేణ్య?
తే.	ధర్మతనయాదులైన నీ తమ్ములకును \| ధార్తరాష్ట్రులకును నీవ తగు విభుండ; వేలు మీ లోకమెల్ల; నీ కేల రాధ \| కొడు కితం డను తక్కువ? కొడుకుఁగుఱ్ఱ!’	59
క.	అని పలికిన యవసరమున \| నినబింబములోన నుండి ‘యిది నిజ మిబ్భం గిన నెగడవన్న మేలగు’ \| నను వాక్యము వెడలెఁ గర్ణుఁ డాకర్ణింపన్‌.	60
తే.	దాని వినియును నపుడు రాధాసుతుండు \| దిరుగఁబడని మనంబుతో ధీరవృత్తిఁ దల్లి కిట్లను ‘నీమాట తథ్యమగున \| యైన నొక్కటి సెప్పెద నవధరింపు.	61
క.	క్షత్రియ సంస్కారమునకుఁ \| బాత్రముగా నీవు నన్నుఁ బాటింప విహా ముత్రఫలములకు నీ కేఁ \| బుత్రుఁడ నని వచ్చుటింకఁ బోలునె చెపుమా?	62
వ.	సూర్యానుగ్రహంబునఁ జేసి నింద్యంబుగాక తక్కెనేనియు నా జన్మంబు పరమ రహస్యంబునై యున్నయది; దీనిఁ బ్రకాశంబు చేయుట మనకెంత మే? లట్లుంగాక.	63
ఆ.	విజయు విక్రమంబు విఖ్యాతమై యుండ \| ‘నేను గుంతికొడుక భానుజుండ’ ననుచు నతనిఁ గూడ నరిగిన నతనికి \| వెఱచి పోయె ననరె? వేయు నేల?	64
క.	కడిఁది పగఱ నేఁ దెప్పగఁ \| గడవంగా నీఁదఁదలఁచు కౌరవనాథుం జెడుఁ గాక యంచు నిత్తఱి \| విడువఁదగునె? యతని వలన వెలసిన వాఁడన్‌.	65
క.	కౌరవులచేతఁ గుడిచిన \| వారికి నిది సమయ; మెట్టివారును సంగ్రా మారంభంబునఁ బాయుదు \| రే? రాజులు మనలఁ దిట్టరే యట్లయినన్‌.	66
వ.	ఏ నవశ్యంబును దుర్యోధనునకై నీకొడుకులతోడం బెనంగుదు.	67
ఉ.	నీ పలు కెంత వోలినను నిర్ణయ మిట్టిద కాని యొండు లే; దీపని మీఁది భారమున నీ విట వచ్చితిగాన పాండవుల్‌ సేపడిరేనిఁ జంప; నఱసేయక చెప్పెద సవ్యసాచిపైఁ గోపము పెద్ద; వాఁడు సమకూరిన బిట్టఱఁ జంపుదుం జుమీ!	68
ఆ.	సవ్యసాచిచేతఁ జచ్చుటయును గీర్తి \| కరమ యతఁడు లోనుగాఁగ నేవు రేను లోనుగాఁగ నేవురుగాని నీ \| కొడుకు లార్వురనుట విడువు’మింక.	69
చ.	అనుటయు నప్డు గొంతి హృదయంబున శోకము నివ్వటిల్ల ని ట్లను ‘నిది దైవసంఘటన మక్కట! యెట్లును దప్ప నేర్చునే? యనుపమ సత్యవిస్ఫురణ నాడినమాట మఱాకుమన్న! నీ యనుజుల నల్వురం గడపు; మర్జునుఁ జేఁతకు సమ్మతించితిన్‌.	70
ఆ.	అనుచుఁ గౌఁగిలింప నర్కజుం ‘డట్ల కా’ \| కని ప్రియంబు మెఱయ వినతుఁ డైన నరిగె సదనమునకు నద్దేవి; యతఁడును \| జనియె నిజనివాసమునకుఁ బ్రీతి.	71
వ.	అక్కడ వాసుదేవుం డుచిత ప్రయాణంబుల నుపప్లావ్యంబునకుం జని ధర్మతనయుచేతం బూజితుండయి, భీమసేనాదులు విరాట ద్రుపదముఖ్యులగు తగువారలుఁ దన్నుం గాంచిన వారినెల్ల నభినందించి, కొలువున నుండి యుధిష్ఠిరుతో నిట్లనియె.	72
తే.	‘ధార్తరాష్ట్రు లున్మత్తులు; తగిన పలుకు \| లేల విని సంధి సేయుట కిచ్చగింతు? రెదిరిఁ దమ్మును నెఱిఁగిర యేని వార \| లంత లంతలు చేయుదు రయ్య నాఁడు?’	73
వ.	అని యెల్లవారును వినఁ దనపోయివచ్చిన కార్యంబు తెఱంగెఱింగించి, పథిశ్రమంబు పుచ్చువాఁడయి పుండరీకాక్షుండు నిజమందిరంబున కరిగె; నాఁటి రాత్రి ధర్మనందనుం డనుజ సహితంబుగా నుచిత ప్రదేశంబున నుండి గోవిందుని రావించి ‘నీవు సుయోధనునితోఁ బలికిన చందం బెయ్యది? యతండేమి విధంబున నుత్తరంబిచ్చె?’ నని యడిగిన నచ్యుతుఁ డిట్లనియె.	74