శ్రీమహాభారతము - ఉద్యోగపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము - భీష్ముండు పాండవవీరులం దతిరథ మహారథాదుల నిరూపించి చెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

భీష్ముండు పాండవవీరులం దతిరథ మహారథాదుల నిరూపించి చెప్పుట (సం. 5-166-14)

తే.	‘అతిరథుండు యుధిష్ఠిరుం డగ్నికల్పుఁ \| డాహవంబున నప్రతిహతుఁడు; భీముఁ డతిరథ శ్రేష్ఠుఁ; డతని మహాబలం బ \| మానుషము, విక్రమం బసమాన మధిప!	255
క.	సమరథులు కవలు భుజగ \| ర్వము పటు విక్రమము దుర్నివారంబులు; వా రి మనంబులు నిర్భయములు; \| తమ మొనలకు మించి బెట్టు దాఁకుదు రధిపా!	256
సీ.	వారందఱును ధర్మవైభవంబునఁ, దప \| స్సంపద నెక్కుడు జనులకెల్ల ధనువు నాఱంగంబులను బరిణతులు దాఁ \| కోర్తురు; పరులకు నోర్వరాని కోల్తల గలరు; పెక్కులు పరాక్రమములు \| వేర్వేఱ చేసిన వీరు లొక్క మొగ మయి తాఁకిన వెగడంద కుండునే? \| మనసేన ము న్నవమాన పాటు
ఆ.	దుఃఖపాటు గలిగి తొడరంగ వచ్చిన \| వారుగాన నలఁతిఁ బోరు; ప్రాణ మాసపడక యోపినంతయుఁ బెనఁగుదు \| రది సహించి నిలుచు టరిది మనకు.	257
మ.	నరుఁ డీ మానమువాఁ డనంగ వశమే? నా కంతవా రెందు నె వ్వరులే; రింకను బుట్ట; రాపులికి దుర్వారోద్యముండైన యా హరియుం దోడటె! యేమి చెప్పుదు? నతం డా సేనలం గాచు నొ క్కరుఁడుం, గీటడఁగించు నీ బలములన్‌ గాండీవదుర్దాంతుఁడై.	258
వ.	అనిన విని యక్కొలువున నున్న రాజుల మనంబు లెల్లను జేవ సెడియె; భీష్ముండు వెండియు నిట్లనియె	259
సీ.	‘ద్రౌపదేయులు మహారథు లేవురును; వారి \| తరమ యుత్తరుఁడును ధరణినాథ! యతిరథవర్యుఁ డయ్యభిమన్యుఁ; డర్జున \| వాసుదేవుల కెనవచ్చువాఁడు; లఘుచిత్రములు నేర్చు లావును దాల్మియుఁ \| గలఁడు తండ్రులపాటు తలఁచుచుండుఁ గావున బెడిదంబుగాఁ బోరు; సాత్యకి \| యతిరథోత్తముఁడు శౌర్యాన్వితుండు;
తే.	పాండవ స్నేహసక్తుఁడై యుండుఁ గాన \| నలుక మనమీఁదఁ బెద్దయుఁ గలిగి పెనఁగు; వీర లిరువురుఁ బరుసనివారు సమర \| పరుల నొప్పింతు రీ యోధవరులనెల్ల.	260
మ.	అలఁతింబోరు మహారథుల్‌ ద్రుపద మత్స్యాధీశు లుద్యద్భుజా బలశౌర్యాఢ్యులు పాండురాజసుత సంబంధ ప్రియస్నేహముల్‌ కలిమింజేసి తదీయ దైన్యమునకుంగా నొచ్చియుం జచ్చియున్‌ గెలిపింపం దమకించి చొత్తు రని కేకీభూతచేతస్కులై.	261
ఆ.	వీరగుణము బలము వీఁకయుఁగలఁడు మ \| హారథుఁడు శిఖండి; యతని తమ్ముఁ డతిరథుండు దర్పయుతుఁడు ధృష్టద్యుమ్నుఁ \| డుగ్రతేజుఁ డనికి నుగ్రునట్ల.	262
క.	అతని సుతుఁ డర్ధరథుఁ డా \| ధృతవర్ముఁడు పిన్నవాఁడు త్రిమ్మటకాఁడై మతిహీనత శస్త్రా స్త్ర \| ప్రతతి పరిశ్రమములేక పాలసుఁ డగుటన్‌.	263
ఆ.	చేది భూవిభుండు శిశుపాల తనయుండు \| ధృష్టకేతుఁ డధిక ధీరమతి మ హారథుండు; భోజుఁ డజుఁ డనురాజులు \| నట్టివార తెంపు నలవుఁ గలరు.	264
వ.	ఉత్తమౌజుండును యుధామన్యుండును క్షత్త్ర దేవుండును జయంతుండును నమితౌజుండును విరాటుండును సత్యజితుండును ననం బరఁగు పాంచాల కుల ప్రదీపకులు మహారథులు; మత్తమాతంగ బృందంబు చందంబునం బ్రతిబలంబు పయిం గవిసి కోలాహల బహుళంబుగాఁ గలంపం జాలుదురు; కేకయపతు లేవురు సహోదరులు మహారథులు, కడింది మగలు, కెంపు రథంబుల మొత్తంబులతోఁ గార్చిచ్చు పగిదిం బొదువుదురు; కాశీశుండు నీలుండు సూర్యదత్తుండు మదిరాక్షుండు శంఖుండు విరాటజ్ఞాతులు మహారథులు వివిధాయుధ విద్యా విశారదులు; వారి పోరు భరంబై యుండు.	265
సీ.	చిత్రాయుధుండును జేకితానుండు మ \| హారథు లిద్దఱు నర్జునునకుఁ గూర్తురు, కయ్యాన కోర్తురు, నేర్తు, రా \| యుధముల కెల్ల నత్యుగ్రు; లవ్వి ధము వార; చంద్రదత్త వ్యాఘ్రదత్తులు \| వినుము సేనాబిందుఁడను నృపాలుఁ డతిరథోత్తముఁడు మారుత పుత్త్రు నెన యతం \| డొక్కరుండును వారి యుఱిది లావు
ఆ.	పాండ్యుఁ డతిరథుండు బలఁగంబుఁ గలవాఁడు \| సమరథుండు కాశ్యుఁ డమితబలుఁడు కుంతిభోజుఁ డాజికోవిదుఁ డతిరథుం \| డతని యొద్దిజోదు లధికబలులు.	266
వ.	రోచమానుండు మహారథుండు దేవసమానుండు.	267
తే.	అతిరథుల కెల్లఁ దల, తండ్రియట్టివాఁడ \| యసురవిభుఁడు ఘటోత్కచుం; డా హిడింబ కొడుకు మాయాబలంబున నొడుచుఁ బగఱ \| నతనికడ దానవానీక మగ్గలంబు.	268
వ.	నాకుం దోఁచినవారిం బేరుకొంటి; నింతియకాని, రెండు వీళ్ళను మంచి మగలు పెక్కండ్రు గల’రని చెప్పి గాంగేయుండు.	269
క.	‘పాండవుల దిక్కు రథికు ల \| ఖండిత బలులైన నా మొగంబునఁబడి యు ద్దండత చూపఁగ లేరు శి \| ఖండిని నొక్కరునిఁ జంపఁగాని కుమారా!’	270
క.	అనవుడు దుర్యోధనుఁ ‘డా \| తని మీరు వధింపమికిఁ గతం బేమియొకో! విన దుగనేనిం జెపుఁడా’ \| యనుటయు నిట్లనియె భీష్ముఁ డతనికి నెమ్మిన్‌.	271
వ.	‘ఏ నా శిఖండినిఁ జంపమికి మూలంబు సాలం గలదు; తత్ప్రపంచం బంతయు వివరించెద నాకర్ణింపుము:	272