శ్రీమహాభారతము - విరాటపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - కీచకుఁ డుద్యానవనంబున విహరించుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

కీచకుఁ డుద్యానవనంబున విహరించుట (ఇది మూలమునందు లేదు)

వ.	ఇట్లు బహుప్రకారంబులగు మన్మథ వికారంబుల కగపడి వెగడంది యమందసంతాపభరితాంతఃకరణుం డగుచు సింహబలుండు పరిచారికాప్రార్థనం జేసి మజ్జన భోజనంబు లొకభంగి నడపినవాఁడై, తదనంతరంబ మనోజనేదనాపనోదనార్థంబు మందిరారామభూమికిం జని తత్ప్రదేశంబున.	302
చ.	కమలవనంబుపొంత నునుగా డ్పొకయించుక యాదరించుఁ, జి త్తమునకుఁ దానఁ దల్లడము దన్కుటయుం జని గారవంపుఁజూ తముకడ నిల్చు, నిల్చి యది తాపముఁ బెంచిన లేఁత తీవ జొం పముఁ జొరఁబాఱు నం దలఁత పైకొనినన్‌ వెడలున్‌ వెనుంబడున్‌.	303
ఆ.	సుడియుగాలిఁ బువ్వుఁ బొడిఁ దన్నుఁ గప్పునో \| యనుచు బెగ్గలించు నగ్గలముగఁ గురియు తేనియలకుఁ గొంకు లతాగుల్మ \| తరు సమీపములకు నరిగియరిగి.	304
వ.	ఇత్తెఱంగున నొక్కయెడనయినను గాలూనక లీలోద్యానంబు కలయం గ్రుమ్మరుచు.	305
సీ.	ఇంపైన ప్రియ కాననిచ్చి, నిల్చిన మధు \| వాదట నాను మత్తాలివిభునిఁ, జెట్టుపల్‌ పచరించి చుట్టుఁ గ్రుమ్మరి మనో \| రమ నియ్యకొలుపు మరాళవిభుని, ఫలరస మొండొంటి కెలమిఁ జంచుల నిచ్చు \| మెయిన చొక్కెడు శుకమిథునములను, గమిఁ బాసి తలిరుజొంపమునకు మెయిమెయిఁ \| దాఁకంగఁ జను పికదంపతులను
తే.	జూచి చూచి యుల్లంబున నేచి కోర్కు \| లడర చిడిముడిపడు, మ్రానుపడు, వెడంగు పడు, వెనుంబడుఁ దల్లడపడు, దురంత \| చింతబారికి నగపడు సింహబలుఁడు.	306
వ.	ఇట్టి వలవంత నిక్కడక్కడ వడిఁ దిరిగి తిరిగి.	307
క.	వగ ముట్టికొనినఁ జిత్తము \| వెగడొందఁగ మేను గలయ వెమ్మఁగ ధృతి పాఁ తగల నొక తీవయింటికిఁ \| దగియుండెడు చంద్రకాంతతల్పము సేరెన్‌.	308
క.	అం దొఱగి కీచకుం డా \| యిందీవరనయన నాత్మ నిడి వేడ్కమెయిన్‌ డెందము చన విచ్చలవిడిఁ \| గందర్పుఁడు వెఱ్ఱిఁ జేయఁగా నిట్లనియెన్‌.	309
సీ.	‘కెంగేలుఁ గేలితోఁ గీలించి నెయ్యంపు \| మాటలఁ దగు మాఱుమాట లార్తుఁ గుచము లురంబునఁ గుదియించి క్రమమున \| నిఱిసిన కౌఁగిట నింపొనర్తు, నంగుళంబుల నల్ల నలకలఁ గబళించి \| కెమ్మోవి యాని యెక్కింతుఁ గాయ్వు, మనము మనంబునఁ బెనఁచి కేళికిఁ జొచ్చి \| సతిఁ దేల్తు సౌఖ్యరసంపునిట్టఁ,
తే.	దనివు మొదలైనఁ జిగురొత్తు తమకమునకుఁ \| బ్రాఁకు వెట్టుచు మగుడఁ బైఁబడుచు నింతి వింత భంగుల కెలయించి వెకలిఁజేసి \| యభిమత క్రీడనములకు నలవరింతు.’	310
వ.	అనుచు వెండియు నిగుడు మనోరథంబులను, భావరతంబుల, శిశిరోపచారంబులఁ బ్రొద్దు గడపి (కడపి), కడగానక.	311
క.	‘మాయరవి యేల క్రుంకఁడొ \| కో?’ యను, ‘నిట్టేల తడసెనో?’ యనుఁ; ‘గ్రుంకం బోయెడుఁ జూ యిప్పుడ’ యను \| ‘దాయపఱిచె’ నను మనోజతాపము పేర్మిన్‌.’	312
ఆ.	‘దినమ కాని యింక భువనంబులం దిట \| వట్టి రాత్రి లేని యట్టుగాఁగఁ జేసెనొక్కొ విధి? విశేషించి నాకకా \| నేఁడ దినము సాఁగి నిలిచె నొక్కొ!’	313
తే.	అనుచుఁ గ్రుంకింపరానిప్రొ ద్దరసి యరసి. \| శిశిర పర్యంకమున మేను చేర్చి చేర్చి, వంతఁ దలపోసి తలపోసి వనరి వనరి \| మిగుల వందురి వందురి, పొగిలి పొగిలి.	314
సీ.	తనికెడు నారటంబున నంతకంతకు \| వెమ్ముచు నునికికి విడుమరయును, గోలు మసంగెడు కోర్కుల వెనువెంటఁ \| బాఱుచు నునికికి నూఱటయును, వావిరిఁ బొదివెడు వగల సందడిఁబడి \| యురియుచు నునికికి నుడుకువయును, నందంద కదిరెడు కొందలపాటుచేఁ \| దలఁకుచు నునికికి నిలుకడయును
ఆ.	లేమిఁ దాల్మిగొనఁగలేక యలందురి \| తనువు నింద్రియములు మనము ధృతియుఁ దనవశంబుగాక తల్లడపడి సింహ \| బలుఁడు విషమబాణుబారిఁ బాఱె.	315
క.	ఇమ్మెయిని నధిక పరితా \| పమ్మునఁ బడు సూతు హృదయపద్మం బలరం దమ్మికొలంకులు మొగుడ, వ \| నమ్ములు సోలంగ దివసనాథుఁడు గ్రుంకెన్‌.	316
వ.	తదనంతరంబ.	317