శ్రీమహాభారతము - విరాటపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము - అర్జునుఁడు శమీవృక్ష నిక్షిప్తంబైన గాండివంబు గొనుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

అర్జునుఁడు శమీవృక్ష నిక్షిప్తంబైన గాండివంబు గొనుట (సం. 4-38-1)

వ.	అట్టియెడ శమీవృక్ష సమీపంబున నరదంబు నిలుపంబంచి పార్థుం డుత్తరున కిట్లనియె.	104
క.	‘ఇన్నగమునందు గాండివ \| మున్నది; యదిగాని మద్భుజోద్రేక విలా సోన్నతి కోర్వవు పెద్దయు \| నన్నువ లీవిండ్లు కుఱుచ లలఁతి బలంబుల్‌.	105
క.	ఇవి నీ తెగకొలఁదివి; వీ \| రవినోదము నప్పు డధిక రభసము లగు మ ద్వివిధాటోపములకుఁ జా \| లవు; విల్లది నూఱువేల లావరయంగన్‌.	106
క.	వీనిఁ గొని గట్టి మైమఱు \| వేనుంగును మఱియు నెట్టి వేనియుఁ దునియం గా నేయ నగునె? కైదువు \| లేని యలవు కలిమి పోర లెస్సై యున్నే?	107
వ.	కావున నిమ్మహీరుహం బెక్కి యమ్మహనీయ చాపంబు దెచ్చి యిమ్ము; ధర్మజ భీమార్జున నకుల సహదేవులు దమ దమ సమస్తాయుధంబులుఁ గూడంగట్టి యిందుఁ బెట్టిన వా; రాకట్ట విడిచి యందు గాండీవంబు వుచ్చికొని తక్కటియవి యెప్పటియట్ల బంధింపు, ‘మని చెప్పి శవాకారంబున నున్న శస్త్రాస్త్ర సంచయంబు సూపిన భూమింజయుం డతని కిట్లనియె.	108
క.	‘పీనుఁగు నంటఁగఁ దగునే \| భూనాథ తనూజుఁ డనక, పుయిలోడక, న న్నీ నీచపుఁ బనిఁ బనుపం \| గా నీకుం దగునె? పాపకర్మము గాదే!’	109
వ.	అనిన విని ధర్మనందనానుజుం డత్యాదరంబున.	110
ఆ.	‘మనుజు లంటకుండ మఱువడఁ జేసిన \| యస్త్ర శస్త్ర సంచయంబు గాని, శవము గాదు, మత్స్య జనపాలతనయ! యే \| నట్టి దైనఁ బనుతునయ్య నిన్ను?	111
క.	నమ్ముము కైదువు మోపగు, \| జమ్మి వెసం బ్రాఁకి విడిచి చాపము నాకం ది’ మ్మనుఁడుఁ జేయునది లే \| కమ్ముగ్ధుం డమ్మహీజ మలసత నెక్కెన్‌.	112
వ.	ఇ ట్లుత్తరుండు సమారూఢ శమీవృక్షుం డగుటయు, నరదంబు పయి నిలుచుండి పాండవమధ్యముండు ‘వేవేగ విడువు’ మనవుడు నతండు నాయుధ సంచయ బంధం బెడలించిన.	113
క.	మెఱసి యుదయించు గ్రహముల \| తఱచు ప్రభలఁ గ్రేణిసేసి దశదిశలం గ్రి క్కిఱిసి వెడలె నా, విండ్లన్‌ \| మెఱుఁగులు, నృపతనయు దృష్‌ట్లు మిఱుమిట్లు గొనన్‌.	114
వ.	అట్టియెడ నయ్యాయుధంబులు.	115
క.	పెనుబాముల చందంబున \| నునికికి భయమంది వడఁకు నుర్వీశసుతుం గని తగుమాటలఁ గుంతీ \| తనయుఁడు వెఱ వాపుటయు, నతం డచలితుఁడై.	116
వ.	పొదుపు విరియందట్టి కనుంగొని నిరూపించి, ‘సారథీ!’ యని సవ్యసాచిం బిలిచి యిట్లనియె.	117
క.	‘ఇది యొక చాపము విస్మయ \| మొదవించుచుఁ గొండచిలువయొకొ నాఁ దగి యు న్నది, ఖచిత కనక కమల స \| ముదయద్యుతి సముపగూహనోజ్జ్వల మగుచున్‌.	118
వ.	దీనిం బాండవులయం దెవ్వరు ధరియింతు?’ రని మఱియు బహు విధంబులగు నాయుధంబు లుపలక్షించి వేఱు వేఱ వాని చందంబు లుపన్యసించి, ‘యివి యెవ్వ రెవ్వరి’ వని యడిగిన నర్జునుం డిట్లనియె.	119
తే.	‘తొలుత నీవు న న్నడిగిన దొడ్డ విల్లు \| గాండివము, ఫల్గునున కేడుగడయు నదియ; సమరమున దేవదానవ సమితినైన \| గెలుచు నశ్రమమున దానివలన నతఁడు.	120
క.	ఆద్యపురుషోపలాలిత \| ముద్ద్యోతిత రోచిరుద్గమోగ్రం బరి ని ర్భేద్యము దివ్యజనన మన \| వద్యం బిది కార్ముకైక వరము గుమారా!	121
వ.	ఇమ్మహనీయ చాపంబు బ్రహ్మ శతసహస్ర వర్షంబులు, ప్రజాపతి చతుష్షష్టి సహస్ర వర్షంబులు, నింద్రుండు పంచాశీతి హాయనంబులు, సోముండు పంచశతాబ్దంబులు, వరుణుండు శతశరత్సమితియుఁ గ్రమంబున ధరియించిరి; వరుణుచేత నగ్నిదేవుండు వేడుకపడి పుచ్చుకొని పదంపడి ఖాండవ దహనంబున నద్భుత కర్మంబునకు మెచ్చి వివ్వచ్చున కిచ్చె; నతండును నఱువదేనేండ్లు ధరియింపంగలవా; డిట్లిది త్రిలోక పూజ్యమహిమ నొప్పుచుండు.	122
సీ.	నీలోత్పలచ్ఛాయ నెరసి సౌవర్ణ వృ \| షావళి నొప్పు బాణాసనంబుఁ, దాళప్రమాణ సుందరమునై భర్మశా \| ఖామృగాంచితమగు కార్ముకంబుఁ, దీవ్రకృశాను సందీప్తాకృతియుఁ గన \| త్కనక మత్స్యంబులుఁ గలుగు ధనువుఁ, మెఱుఁగారు సారంబు మెఱయు కాంచనమయూ \| రముల శోభిల్లు చాపమును వరుసఁ
ఆ.	బాండవాగ్రజుండుఁ, బవనపుత్రుఁడు, నకు \| లుండుఁ దదనుసంభవుండుఁ బట్టు నవి కుమార! య గ్గవాజిన కోశమ \| హాశరంబు పార్థునదియ చూవె!	123
క.	ఎద్దెసలం దనరుచులు స \| ముద్దీప్తము లగుచునుండ, నుజ్జ్వల మగు న య్యుద్దండ గదాదండము \| పెద్దయు నెడ మెచ్చి పట్టు భీముఁడు పోరన్‌.’	124