ఇతిహాసములు భారతము విరాటపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము
ద్రోణాచార్యుఁ డర్జునుం జూచి ప్రశంసించుట (సం. 4-48-3)
మ. ‘విలసద్గాండివ చాలనోద్ధతి కనద్విద్యుల్లతాలీలగా
నలఘుస్ఫార కపిధ్వజ ధ్వని సముద్యద్గర్జ చందంబుగా;
జలదాకారతనొందెఁ దే రితఁడు పర్జన్యాకృతిం బొల్చె; దో
ర్బలతీవ్రారి నిదాఘ దుర్విషహ గర్వస్ఫూర్తి నిర్మూర్తిగాన్‌.
251
వ. ఇప్పుడు నాకుఁ బ్రణామంబులుగాఁ బాదంబుల మొదలంబడ రెండమ్ములేసి, పెద్దకాలంబేనిఁ బాసియున్నవాఁడు గావునఁ గుశల ప్రశ్నంబుగాఁ జెవులు సోఁకియు సోఁకములుగా రెండమ్ములేసె’ నని పలికి వెండియు నిట్లనియె. 252
క. ‘ఇడుమలఁ బదుమూఁడేండ్లుం | బడి, కడుఁ గోపించి వచ్చె బలువిడి నీ క
వ్వడి దఱియ నుఱికి వడి ని | ప్పుడ యిమ్ముఱు ప్రోవు నెల్లఁ బొరిగొనెడు బలే!
253
తే. విపినవాసంబు, నజ్ఞాత విధము వర్త | నంబు, గడపి నవాభ్యుదయంబు నొంది
రాత్రిఁ బుచ్చి తోఁతెంచు మార్తాండు మాడ్కిఁ | జూడ నుజ్జ్వలుండగుచు నర్జునుఁడు పొలిచె.’
254
వ. అనియెఁ; గృపాచార్య భీష్ములు పార్థుబాణపాత ప్రకారంబులు ప్రణామ కుశల ప్రశ్నంబులుగ నంతరంగంబులం గనికొని సంతసిల్లిరి; ధనంజయుండును దక్కినవారికి దుర్నిరీక్షుండగుచు నమ్మోహరంబు దెస ననాదరంబు సేసి గోవుల పజ్జం బోవుచుండె; నతనిం జూచి సురనదీసూనుండు కురువీరులతో నిట్లనియె. 255
క. ‘చిరకాలమునకుఁ గంటిమి | నరు; నక్కట! వీఁడు సజ్జనప్రియుఁడు సుహృ
త్పరతంత్రుఁడు బాంధవహితుఁ | డరిభీకరుఁ డిట్టి వార లవనిం గలరే!
256
క. మనచూడ్కికి వ్రేఁగయి యీ | తని యతులిత మూర్తి యత్యుదాత్తతఁ గడు నొ
ప్పిన యది గంటిరె! జగమె | ల్లను నేలఁగఁ దగు సముజ్జ్వలత యూహింపన్‌.
257
క. వెనుక దెస వచ్చి కదిసియుఁ | దనరథముఁ దొలంగ నిచ్చి, తఱియఁబడుట కొ
ల్లని తలఁపు కలిగి, క్రేఁగం | టన మనలం జూచుచుం గడచి యట నడచెన్‌.
258
క. మొనఁ గలయఁ జూచి యూరక | చను టధిపతి నరసి తా నిచటఁ గానక యా
తని పజ్జ నరుగు తెఱఁగగు; | ననుమానము లేదు, క్రోధ మగ్గలము మదిన్‌.
259
చ. మనకును గౌరవేంద్రునకు మధ్యముఁ జొచ్చిన యేని నాతఁ డ
ర్జునునకు నొంటి సాలఁ; డని రుద్రుఁడు నెక్కటి మార్కొనంగ లేఁ
డనిన నొరుండు శక్తుఁడె? రయంబు మెయిన్‌ మన మెల్ల నిప్పుడా
తనికడ సేరఁగాఁ జనుట దప్పినఁ గార్యము దప్పు నెంతయున్‌.
260
ఆ. వాసవాత్మజుండు వసుధేశనందను | ముట్టికొనిన నొకటి పుట్టెనేని
మన ప్రయోజనంబు మఱి యేమి? పసులవి | యేటి? కొండు ధనము లెల్ల నేల?’
261
వ. అని పలికి, బలంబుఁ బురికొల్పికొని యతండు రాజరక్షణ తత్పరత్వంబున నరదంబు సత్వరంబు సేసిన, సేనాపతిం గని సైనికనికాయంబులుం గడంగి చనందొడంగె; నిప్పాట నమ్మేటిమొనయును వెసం బోవ గోవుల కావలి మూఁకయు వానిం దఱిమికొని యతిరయంబున నరుగం దానును గెలనఁ గ్రోశద్వయ మాత్రంబు నడచి పురుహూతపుత్త్రుం డుత్తరున కిట్లనియె. 262
మ. ‘ఇదె గోవర్గము సేర వచ్చితిమి, పోనింకేల? సైన్యంబులుం
గదియన్‌ వే చనుదెంచె; రెంటినడుమంగాఁ జొచ్చి యీ వచ్చు ను
న్మద వీరావలికిన్‌ భుజావిభవ విన్యాసంబు గాన్పించి మా
న్చెద గర్వంబు, మరల్చెదం బసుల; నాచేఁ జిక్కు రా జెమ్మెయిన్‌.’
263
AndhraBharati AMdhra bhArati - AndhramahAbhAratamu - virATa parvamu - kavitraya bhAratamu - kavitrayamu - nannaya - tikkana - eRRana - nannyya tikkanna eRRana - andhramahabharatamu aandhramahaabhaaratamu ( telugu literature andhra literature )