 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | విరాటపర్వము - పంచమాశ్వాసము |  |
అర్జునుఁడు ద్రోణాచార్యులతో యుద్ధంబు సేయుట (సం. 4-53-1)
| క. |
మును వెఱతు నేయ మీరలు | నను నేసినఁ గాని’ యనుడు నాకేశసుతున్ ధనురాచార్యుం డిరువది | సునిశిత బాణముల నేసెఁ జూపఱు వొగడన్. |
124 |
| ఆ. |
అర్జునుండు వాని నన్నింటి నడుమన | తునియ నేయుటయును ద్రోణుఁ డడరి శతసహస్ర సంఖ్య శరములు గప్పిన | నతఁడు నతనిఁ గప్పెఁ బ్రతిశరముల. |
125 |
| చ. |
అతిరథు లస్త్రశస్త్రవిదు లద్భుతబాహుబలుల్ పరాక్రమో ర్జితయశు లిట్లు దాఁకి గురుశిష్యులు కౌరవసేనలోని భూ పతిసుతకోటికిన్ వెఱఁగుపా టొనరించిరి బాణజాల సం వృత గగనాంగణంబగు నవీన మహాహవ విక్రమంబునన్. |
126 |
| వ. | అట్టి యెడం గురుసైన్యంబు జనంబులు. | 127 |
| క. |
‘గురుఁ డొక్కరుండు దక్కఁగ | నరుఁడు గడఁగినపుడు మార్కొనం జాపధరుం డొరుఁడు గలఁడె! మఱి వెదకిన | హరుఁడు గలం; డింకఁ గలుగు ననరా దెందున్. |
128 |
| క. |
ద్రోణుఁడు రయమున నేసిన | బాణము లెడతెగక యొక్క బాణమ పోలెన్ శ్రేణి యయి వోవఁ బార్థుఁడు | రేణువు గావించుఁ గంటిరే చిత్రగతిన్? |
129 |
| క. |
గురుశరములు సితపక్ష | స్ఫురణంబున నంచపిండు పొలుపు వహించెన్; నరుబాణతతి ఘనావలి | కరణి మిగుల నొప్పె నల్లగఱుల చెలువునన్.’ |
130 |
| వ. | అనుచుం గనుం గొనుచుండ. | 131 |
| శా. |
శ్రావ్యంబై చెలఁగన్ గభీర మధుర జ్యానాద ముద్దామ వీ రవ్యాపార నిరూఢతం బ్రతిశరారంభంబు మర్దించుచున్ సవ్యప్రౌఢి దృఢాపసవ్యగతి నాశ్చర్యంబుగా నేయుచున్ దివ్యాస్త్రంబులఁ బోరి రిద్దఱును సాదృశ్యం బదృశ్యంబుగన్. |
132 |
| వ. | ఇంద్రాగ్ని వాయు వరుణ దైవత్యంబులగు శరంబులు గురుం డేసిన, నరుండును దత్తద్దేవతాకంబు లగునంబ కంబులఁ బ్రతిహతంబులు సేయుచు వచ్చె; నయ్యిరువురుఁ బెల్లేయు సాయకంబు లంతరిక్షంబున దళంబై సంతమసంబు గలిగి యునికి నేబాణం బెక్కడఁ బాఱుటయుం దోఁప కుండె; నట్టియెడఁ గుంభసంభవు బలంబు సరభసంబుగా నతని కడ్డంబు సొచ్చిన వివ్వచ్చుండు వ్రేల్మిడిం బొడిసేసి సకేయూరంబు లగు బాహుదండంబులను సకుండలంబు లగు కర్ణపాశంబులను సకిరీటంబులగు శిరోభాగంబులను భూభాగం బలంకరించి యప్పు డావహిల్లిన రుధిరసాగరంబునకు రత్నాకరత్వం బలవరించె; నిట్లు దుర్జయుండగు నర్జునుండు సైన్యంబు దైన్యంబు నొందించుచు నాచార్యునకు భరంబుగ నేట్లాడుచున్నం జూచి గురుండు విస్మితుండై. | 133 |
| క. |
‘అర్జునుని నాహవంబున | నిర్జింపఁగ నగునె ఫాలనేత్రున కైనం? బర్జన్యసుతుఁడు శరవ | ర్షోర్జితమూర్తి యగు టరయ నుచితమ కాదే!’ |
134 |
| వ. | అని మఱియును దగిన పలుకుల నగ్గింప, నిలింపనికరంబు. | 135 |
| తే. |
‘ఇంతప్రొద్దు కిరీటి కట్టెదుర నిలువ | వెఱవ కున్నప్డు ద్రోణుండ వింటివాఁడు నల్లవో తన యున్న సేనకు నొకండ | బలిమిఁ దలమీఱునే? యిట్లు నిలువ వలదె!’ |
136 |
| మ. |
అనుచుండం ద్రిదశేంద్రసూనుఁడు రయం బత్యంత ఘోరంబుగా ఘనశాతోజ్జ్వల దుర్నివార విలసత్కాండంబులన్ ద్రోణు వా హన సూతధ్వజ దేహముల్ వొదివె; ని ట్లస్త్రాబ్ధి నిర్మగ్నుఁ జే సిన హాహా నినదంబు లొక్క మొగిఁ బేర్చెన్ సర్వసైన్యంబులన్. |
137 |
| క. |
ఈమెయి నిజజనకు భుజో | ద్దామబలము దోడుతోడఁ దఱుఁగుటయు రథ స్తోమంబుఁ దాను నశ్వ | త్థామ వెసం దాఁకె బాండుతనయుని తోడన్. |
138 |
| చ. |
అతఁడును దీవ్రబాణముల నాతనిఁ గప్పుచు మాఱుకొన్న నా శతమఖవృత్ర సంగరము చందము దోఁచె వడిం జటచ్ఛటా యిత రవ మప్డు వేణువుల నేర్చు దవానలు మ్రోఁత భంగి ది క్తతిఁ బరఁగెన్ మహాద్భుతము కౌరవసేనకు నావహిల్లఁగన్. |
139 |
| వ. | అట్టి యెడ. | 140 |
| చ. |
ఉఱక నరుండు ద్రోణసుతు యుగ్యములన్ వెస నొంచె; నాతఁడుం దెఱపి యొకింత గాంచి ఘనతీవ్రశరంబున నారిఁ ద్రుంచి, క న్గిఱిపిన మాత్రలోన నతనిం బటుబాణ చతుష్కయుగ్మ మే డ్తెఱఁ దొడి మౌర్విఁ గ్రమ్మఱ ఘటించునెడన్ వడి నేసి యార్చినన్. |
141 |
| క. |
‘కురుసేనలోన ని ట్లె | వ్వరుఁ జేసినవారు లే; రవార్య భుజా వి స్ఫురణోదగ్రుండు గదే | గురుపుత్రుం’ డనుచు నమరకోటి నుతించెన్. |
142 |
| చ. |
చిఱునగ వొప్ప గాండివము చెచ్చెర సజ్యము సేసి సేన లు క్కఱ రభసంబుమై నడరెఁ గవ్వడి ద్రౌణియు నీడఁబోక య త్తఱిఁ దఱుమంగ నస్త్రములు దందడి మార్కొని మండుచుండెఁ జి చ్చఱపిడుగుల్ వడిం దొరఁగు చాడ్పున నంబరవీథి నుగ్రమై. |
143 |
| వ. | ఇవ్విధంబున ధనంజయుండు రయంబున నేయ వేగంబున నేయు ద్రోణతనయు తూణీరంబులు శరశూన్యంబు లయ్యెఁ; దన తూణీరంబు లక్షయ బాణంబు లగుటం జేసి యంతకంతకు నతిశయిల్లు పెల్లున నేయుచు నధికుండగు నప్పాండవమధ్యముం గనుంగొని కృపాచార్యుండు సెంగటం దలమీఱిన. | 144 |
|
 |
|