 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | మొల్ల రామాయణము | అరణ్య కాండము |  |
| శ్రీరామునికి లక్ష్మణుని స్వాంతనము | ||
| క. |
దీనుని కైవడి నూరక మానము సెడి వగవ నేల మనుజేశ్వర! యీ కానన భూముల వెదకఁగఁ గానని మీఁదటను వగవఁగాఁ దగు మనకున్. |
58 |
| వ. |
అని ప్రతాపించి, కోప మాఁపుకోఁజాలక కన్నులు జేగురింప, నన్నతో నిట్లనియె, |
59 |
| ఉ. |
వ్రచ్చెద నాక లోకమున వారల గుండెలు, నాగ లోకమున్ గ్రొచ్చి యహీంద్ర వర్గమును గూల్చెదఁ, గవ్వపుఁ గొండకైవడిన్ ద్రచ్చెద మర్త్య లోకము, నుదారత నే గతి నైనఁ గ్రమ్మఱం దెచ్చెద సీత, నీ క్షణము దేవర చిత్తము మెచ్చునట్లుగన్. |
60 |
| వ. | అని యిట్లు పలికి మఱియును, | 61 |
| ఉ. |
చించెద దైత్య సంఘములఁ జిందఱవందఱఁ జేసి, బ్రహ్మ బా ధించెద, లోక పాలకులఁ ద్రెళ్ళఁగ నేసెద, భూతలమ్ము గ్ర క్కించెద, శైల జాలముల గీటడఁగించెద, భూమినందనన్ గాంచెదఁ, దల్లడిల్లకుము కంజహితాన్వయ వార్ధి చంద్రమా! |
62 |
| క. |
భూతలమును, నాకసమును, బాతాళము నెమకియొ బాధించియొ నే సీతను దెచ్చిన పిమ్మట నీ తమ్ముఁడ ననుచు మెచ్చు నిఖిలోర్వీశా! |
63 |
| వ. |
అని పలుకుచున్న తమ్ముని శౌర్య ధైర్యాది గుణంబులకు సంతోషించుచు, జనస్థానంబు వెడలి, జనక నందన నన్వేషించుచు దక్షిణా ముఖులై చనుచు ముందట, |
64 |
|
 |
|