 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కావ్యములు | మను చరిత్రము | తృతీయాశ్వాసము |  |
| మాయా ప్రవర దర్శనము | ||
| సీ. |
పసిఁడితోరముతోడి బాహు వల్లన నెత్తి, సారెకుఁ బొదలపైఁ జాఁచి చాఁచి బింబాధరంబు గంపింప నొయ్యన విపం, చీ స్వరంబున జట సెప్పి చెప్పి దిశల మార్గాన్వేషి దీర్ఘలోచన దీప్తి, గణముచేఁ దోరణకట్టి కట్టి కమనీయ తనుకాంతి కనకద్రవంబున, నారామరంగంబు నలికి యలికి |
|
| తే. |
యానితంబ విలంబి కాలాహికల్ప ఘనకచగ్రంథి నచటిభృంగముల కసిత దీధితులు వడ్డికొసఁగుచు దేవపూజ విరులు చిదిమెడి కపటభూసురునిఁ గనియె. |
88 |
| ఉ. |
కాంచి కలక్వణ త్కనక కాంచికయై యెదు రేఁగి యప్పు డ క్కాంచన కేతకీకుసుమగాత్రి వయస్యల డించి తన్నికుం జాంచలవీథిఁ దాఱుచు ఘనాంత చల చ్చపలాకృతిం గలం గాంచిన వస్తువుం దెలిసి గాంచిన యట్లనురక్తిఁ గాంచుచున్. |
89 |
| ఉ. |
ఆ కమలాక్షి యింపున దృగంచల మించుక మూసి హర్షబా ష్పాకుల కోణ శోణ రుచు లగ్రమునం జనఁ జూచు చూపు తీ రై కనుపట్టెఁ దమ్మరస మంటుకొన\న్ వెడవింటివాఁడు క్రో ధైక ధురీణతం గఱచి యేసిన సింగిణి కోలయో! యన\న్. |
90 |
| సీ. |
తొలుదొల్త వానిఁ గన్నులఁ గాంచినప్పుడ, పల్లవాధరగుండె జల్లు మనియె నట రెండు మూఁడంజ లరుగునప్పుడ కాళ్ళఁ, బంకజాక్షికిఁ దొట్రుపాటు గదిరె డాయంగఁ జనునప్పుడ ముఖాంబుజంబునఁ, గంబుకంధరకు దైన్యంబు దోఁచెఁ గదిసి నిల్చిన యప్డ కనుదోయి ఱెప్పల, లలనకు మిగులఁ జంచలత బెరసెఁ |
|
| తే. |
గటకటా! యనునపుడ గద్గదిక వొడమెఁ జెఱఁగు వట్టినయపుడ లేఁజెమట గ్రమ్మె సొలసి మాటాడ నుంకింపఁ దలఁచి మోముఁ దేరగొనిఁ జూచునపుడ కన్నీరు వొడమె. |
91 |
|
 |
|