ఆంధ్రభారతి - కావ్యములు - విజయ విలాసము - ప్రథమాశ్వాసము

సాయంకాల శోభ
క.	ఒక మెట్టు తరణి డిగ్గిన నొక మెట్టు శశాంకుఁ డెక్కు; నుర్వీ స్థలిలో నొక రాజు సన్నగిల్లిన నొక రాజంతంతకున్‌ మహోన్నతిఁ గనఁడే!	144
చ.	క్షితిపయి వట్టి మ్రాఁకులు చిగిర్ప, వసంతుఁడు తా రసోపగుం ఫిత పదవాసనల్‌ నెఱప, మెచ్చక, చంద్రుఁడు మిన్నునం బ్రస న్నతయును, సౌకుమార్యముఁ గనంబడ ఱాల్‌ గరఁగంగఁజేసె; నే గతి రచియించిరేని సమకాలము వారలు మెచ్చరే కదా!	145
చ.	వెడ విలుకానికిన్‌ జెఱకు విల్లును, గల్వల కోరి, కోరికల్‌ గడలుకొనంగ నామనియుఁ, గల్వలరాయఁడు నిచ్చి మన్ననం బడయుడు, వాని కెక్కుడుగ మౌర్వులు తామును గాన్క తెచ్చెనా బడిబడి గంధలుబ్ధ మధుపంబులు రాఁజనుదెంచెఁ దెమ్మెరల్‌	146
చ.	ఒక చిగురాకుఁగొమ్మఁ బిక, మొక్క ప్రసూన లతాగ్రసీమఁ దేం, ట్లొక ఫలశాఖ రాచిలుకయున్‌ రొద సేయఁగ, గాడ్పు పొందు వా యక పయి వెన్నెలల్‌ పొలయ నామని సొంపుల నింప జొంప మౌ నొక యెలమావిక్రింద మరుఁడో యనఁగా నరుఁడుండె నయ్యెడన్‌	147
క.	విధు చకచకలును, బుండ్రే క్షు ధనుర్ధరు నంప సెకలు, శుక పిక శారీ మధులిట్టులు మలయానిల మధు లిట్టులు తనదు ధైర్యమహిమఁ గలంపన్‌	148
చ.	"చందన గంధి నెన్నుదురు చందురులో సగఁబాల; బాల ము ద్దుం దెలి చూపు లంగజుని తూపుల లోపల మేల్తరంబు; లిం దిందిరవేణి మోవి యెలదేనియలో నికరంపుఁ దేట యే మందము! మందయాన మొగ మందము మీఱు నవారవిందమున్‌	149
ఉ.	బంగరు బొంగరాల పరిపాటి చనుంగవ; మీల సూటి త ళ్కుఁ గనుదోయి; చంద్రు ప్రతికోటి మొగం; బెలదేఁటి ధాటిక న్నంగడు మేటి వేణి; పులినంబుల సాటి పిఱుం; దయారె! చి త్రాంగద పాటి జోటి గలదా?" యని మెచ్చుఁ గిరీటి మాటికిన్‌	150
క.	ఈ కరణి దలంచుచు నా ళీక నిభానన నెదన్‌ నిలిపి రే గడపెన్‌; లే కెటుల నిద్ర వచ్చున్‌ రేకగు నయ్యువిద నెదను నిల్పిన దాఁకన్‌	151
తే.	అపుడు నృపుఁడు ప్రఫుల్ల నవాంబుజ ప్ర సన్న ముఖుఁడయి "మలయధ్వజ క్షితీశ కమలహితునకు మామకాగమన వార్తఁ దెలుపు" మనుచు విశారదుఁ బిలిచి పనిచె	152