 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కావ్యములు | విజయ విలాసము | ద్వితీయాశ్వాసము |  |
| బలరాముఁడు సన్న్యాసిని సత్కరింప సుభద్రను నియోగించుట | ||
| క. |
చనుదెంచిన స్వాములకు\న్ వినతి యొనర్పు మని యిచట వీరల నిలువుం డనినార ముపవనంబున నునిచి మనసుభద్ర సేవ కొనరుపు మన్నన్. |
118 |
| తే. |
వయసువారును జక్కనివారు వీరు మనసుమర్మంబు లేమియు మనకుఁ దెలిసి యున్నయవి గావు సేవకు నునుపఁ దగునె కన్నె నదియేమొ తెలిసికొమ్మన్న నతఁడు. |
119 |
| క. |
వీరు మహాత్ములు ఘను లప చారం బగు నిట్టులాడ సంయములకు ము\న్ గోరిక వెలయఁగఁ గన్యలె గారా శుశ్రూష సేయఁ గాఁ దగువారల్. |
120 |
| ఉ. |
నెమ్మది సంశయింప కిది నీవొనరింపు మటన్న నట్లె కా నిమ్మని యమ్మునిప్రవరుఁ గృష్ణుఁడు దోడ్కొని ద్వారకాప్రవే శమ్మొనరించి యంతిపురిఁ జయ్యనఁ జెల్లెలిఁ బిల్వనంపి రా వమ్మ సుభద్ర నీ యభిమతార్థము లెల్ల ఫలించు నియ్యెడన్. |
121 |
| శా. |
కామాదిస్ఫురణంబు లెల్ల నడఁగంగాఁ జేసి ధన్యాత్ములౌ స్వాముల్ వీరలు వీరికిం పొదవు ఠేవ\న్ సేవ గావింపు మెం తోమోదంబున నానతిచ్చి బలభద్రుండే నియోగించినాఁ డేమో చెప్పితి నంచు నుండెదవు సుమ్మీ నీమదిన్ సోదరీ! |
122 |
| క. |
అని తత్కన్యాంతఃపుర వనవంజులకుంసంజవనమునఁ గుహనా ముని నుండఁ జేసి పలికె\న్ నెనరు మదిం బొదల రుక్మిణిసత్యలతోన్. |
123 |
| క. |
అతఁ డెవ్వఁ డెఱుఁగుదురె మీ మతిలోనన యుండ నిండు మనకుందనపుం బ్రతిమ యగు సుభద్రకు నై యతివేషముఁ బూనియున్న యర్జునుఁడు సుఁడీ. |
124 |
| క. |
తనమదిలో నితఁ డర్జునుఁ డని తెలిసి సుభద్ర సేవ కరుగక యున్నం జని మీరతనికి భోజన మొనరింతురు గాని యూరకుండెదరు సుఁడీ! |
125 |
| మ. |
అతనిం బూజ లొనర్పుఁ డిప్పు డని నెయ్యం బొప్ప గోపాలుఁ డా నతి యీ నర్మిలి మ్రొక్కి నిన్నుఁ గని యెన్నాళ్లోకదా యంచు వ చ్చితివా యన్న! కిరీటి! కూర్మి కలదా చెల్లెండ్రపై నంచుఁ ద త్సతు లేకాంతమునం బ్రియోక్తులను బూజల్ సేసి వీడ్కొల్పినన్. |
126 |
| తే. |
అన్నరుం డంత శ్రీకృష్ణుఁ డున్ననగరి సరసఁ గన్నియరాణివాసమున నమరు కేళివనిలోన నవరత్నకీలితంపు బవిరిటాకుల చిన్నియుప్పరిగలోన. |
127 |
| తే. |
తెఱవ నెఱవంకబొమలును మెఱుఁగువాఁడి చూపులును జూచి తనచేతిసూటి రోసి యస్త్రసన్యాస మొనరించినట్టి సుమశ రాసనుం డనఁ జెలిమీఁదియాస నుండె. |
128 |
| క. |
అందుండి మనసులోన ము కుందుం డీగతి నొనర్చుకుశలత కతఁ డా నందమును జెందుచుండఁగఁ గొందఱు గారాబుచెలులు గొల్వఁగ నంతన్. |
129 |
| ఉ. |
చందురకావి పావడ పిసాళిరుచుల్ సరిగంచుఁజీరపై జిందులు ద్రొక్క వేణి కటిసీమపయి న్నటియింప జాళువా యందెలు మ్రోయ జంటిఱవికంటి చనుంగవ పిక్కటిల్లఁగాఁ జందనగంధి వచ్చె రభసమ్మున నమ్మునిరాజుసేవకున్. |
130 |
|
 |
|