 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కావ్యములు | విజయ విలాసము | ద్వితీయాశ్వాసము |  |
| అర్జున సన్న్యాసి - యనుష్ఠాన వైచిత్రి | ||
| క. |
చేసె జప మతఁడు కడువి శ్వాసము చెలిచూపుబేడిసలపై నిగుడ\న్ జేసినయది జపము\న్ మఱి వేసినయది గాల మనుట వృథ గాకుండన్. |
135 |
| తే. |
భామమోమున వ్రేలురూపంబుఁ జూచి ముదిత యెడఁబాయకుండెడు మూర్తిఁ దలఁచి రమణి మైసగ మైన విగ్రహము నెంచి ప్రోవుమని వేఁడుకొను దేవపూజవేళ. |
136 |
| తే. |
వినతిఁ జేసిన భిక్ష గావింపుఁ డనిన మాఱు వడ్డింప నివి దెత్తుమా యటన్నఁ బల్కు నారాయణా యనుభాషణంబె యల నిజాలకు సన్యాసివలె నతండు. |
137 |
| క. |
భయభక్తుల నిటులా కృత కయతిగ్రామణికిఁ గన్యకామణి శుశ్రూ ష యొనర్చుచుఁ గొన్నాళ్లుం డి యొకానొకనాఁడు దనదు డెందమునందున్. |
138 |
| ఉ. |
వాసవిరూపచిహ్నములవార్తలు ము\న్ విని యుండుదుం గదా యా సొబ గెల్ల నేఁడు గన నయ్యెడు వీరలయందు నైన స న్న్యాస మసంగతం బగు మహాసుకుమారుఁడు రాకుమారుఁ డీ గాసికి నోర్చునే కలరెకా మఱి మానిసిఁ బోలు మానుసుల్. |
139 |
| క. |
అని సంశయ మొకయించుక యును లే కెప్పటివడువున యువతివతంసం బనువుగ నతనికిఁ బూజన మొనరించుచు నుండె నంతికోద్యానమునన్. |
140 |
| సీ. |
కరము చాఁచి నవాంబుకలశ మీ విడివడ్డ కుంకుమాంకపుముద్దఁ జంకమెఱపు ననలుదేఁబోఁ గాళ్లఁ బెనఁగు నంచ నదల్పఁ జూచు జంకెనవాఁడిచూపు బెళుకు పూరెమ్మ వంచుచోఁ జాఱుపయ్యంట దాఁగిలిమూఁతలాడుగుబ్బల బెడంగు పొలఁతి! కాయో పండో పొయినపనియన్నఁ జిలుకమాటకు నవ్వుసొలపుఁదేట |
|
| తే. |
మఱియు మఱియును జూడనే మనసువాఱి వారికుసుమఫలంబులఁ దేరఁ బనుచుఁ దొలుతటివి చాల వని యావధూలలామ నే మనఁగ వచ్చు వివ్వచ్చునేమ మింక. |
141 |
| తే. |
తెమ్ము బంగారుకుండ జలమ్ము లనుచుఁ దెమ్ము లతకూన మంచిసుమమ్ము లనుచుఁ దెమ్ము బా గైనకొమ్మఫలమ్ము లనుచు మించుఁబోఁడిని నేరుపు మించఁ బలుకు. |
142 |
| క. |
తుమ్మెదవలె నున్నది యిటు రమ్మని నెఱికొప్పు నివిరి బ్రమసితిఁ దరుణీ! కమ్మవిరినల్లగలు వని క్రమ్మఱ మఱుపెట్టు గుట్టు కన రాకుండన్. |
143 |
| క. |
నిద్దంపు మేలి సొమ్ములు దిద్దిన కస్తూరి బొట్టు దినచల్వలు నై ప్రొద్దొక సింగారముతో ముద్దియ చనుదేర మిగుల మోహాతురుఁడై. |
144 |
| చ. |
బలిమిని బట్టఁగా దివురుఁ బట్టిన నొప్పక యిట్ట టన్నచోఁ బలువు రెఱింగిరేని నగుఁ బాటని కొంకుఁ దలం పెఱుంగకే కలయఁగఁ జూచుటల్ తగవు గాదని యుండునతండు కాంత నె చ్చెలుల నొకింత పాసి తనచెంత మెలంగుచు నున్న వేళలన్. |
145 |
| చ. |
అట జగదేకసుందరికి నై యతివేషముఁ బూని వచ్చినాఁ డఁట తనచేయుభాగ్యమున నప్పువుఁబోఁడియె చెంత సేవ సే యుట కని వచ్చియుండు నఁట యొక్కొకపట్టున నొంటి పాటు నౌ నఁట యతఁ డెప్పు డెప్పు డను టబ్బురమే మదిఁ దత్తఱించుచున్. |
146 |
| ఉ. |
సుందరి రానిచో నెదురు సూచుచు నుండనె పట్టె వచ్చుచో నిందునిభాస్య చక్కఁదనమే కని చొక్కుచు నుండఁ బట్టె నీ సందడిచేతనే యరుగసాగెను బ్రొద్దిఁక వేళ యెప్పుడో సందె జపంబు నర్చనలు సల్పుటకా కపటత్రిదండికిన్. |
147 |
| తే. |
వెలఁది కెమ్మోవిఁ గని జపావృత్తి మఱచెఁ దరుణిలేఁగౌను గని హరిస్మరణ మఱచెఁ గడమ యన నేల వేస మొక్కటియ తక్క మరచె నన్నియు నా కృత్రిమత్రిదండి. |
148 |
| మ. |
ఒడలుపొంగు నొయారిఁ జూడ జవరాలొద్ద\న్ మెలంగ\న్ గగు ర్పొడుచు\న్ ముద్దులగుమ్మ గంధసుమంబుల్ చేతి కందిచ్చున ప్పుడు వ్యాపారము లన్నియు న్మఱచు నప్పూఁబోఁడి రాకుండిన\న్ గడె సేపొక్క మహాయుగంబు కరణి\న్ గన్పట్టు రాచూలికిన్. |
149 |
| క. |
ఆనంద బాష్పములచే నాని వధూహావభావనటనలఁ దనలోఁ దాన తలపోయువానికి స్నానం బేమిటికిఁ వేఱె జప మేమిటికిన్. |
150 |
| క. |
ఈరీతి నుండ నొకనాఁ డారాజకుమారి యతని కాహార మిడ\న్ జేరి తదారామంబునఁ గూరిమి నెచ్చెలులు వెంటఁ గొని తేరంగన్. |
151 |
| క. |
వెస లలనామణి బంగరు వెసలల దొంతరలు డించి వినయము మది కిం పొసఁగఁగ గంకణరవములు పొసఁగఁగ నారసి రసాన్నములు వడ్డింపన్. |
152 |
| చ. |
చిలుకలకొల్కి వేయెడమచేముడి గొల్పెడు జాఱుకొప్పు నిం పులు తులకింపుచుండు భుజమూలరుచుల్ జిలుఁగుం బయంటలోఁ గులుకుమిటారి గబ్బిచనుగుబ్బలుఁ జూచుటె కాని క్రీడి క ర్మిలి మఱి లేదు భోజనముమీఁది యపేక్ష యొకించుకేనియున్. |
153 |
| తే. |
రమణి యొయ్యారములపైఁ బరాకుచేతఁ జవి యెఱుంగఁడు వడ్డించునవి యెఱుఁగఁడు భోజనము చేసి లేచె నారాజసుతుఁడు తృప్తి యేరీతి నుండెనో తెలియరాదు. |
154 |
| క. |
అపు డతిరయమునఁ బన్నీ రపరంజి పసిండి గిండియందుం గొని తాఁ జపలాక్షి తెచ్చి యొసఁగం గపటపుసన్న్యాసి ధౌతకరపంకజుఁడై. |
155 |
| క. |
నిగనిగని చంద్ర కాంతపు జగతిపయిం గూరుచుండ జవ్వని వెనుక\న్ బగడపుఁ గంబపుఁజాటున మొగ మించుక గానిపింప మురువు నటింపన్. |
156 |
| శా. |
కంగుల్ దీరిన పైఠిణీరవిక చన్కట్టంటి రాణింపఁగాఁ జెంగల్వల్ నెరికొప్పునందు నొఱపై చెంతం గుబాళింపఁగా బంగారందియ ముక్కునం గమిచి పైపై నంచ యెల్గింపఁగా సింగారంబగు ముద్దుఁజిల్క తనకు\న్ జేదోడువాదోడుగాన్. |
157 |
| తే. |
ఏకతంబున వసియించి యిట్టులుండ మదనమదనాగవలమానమానసాంబు రుహుఁడు పురుహూతసుతుఁడు నేరుపునఁ బలికె నాచకోరాక్షిఁ గ్రేఁగంటఁ జూచి యపుడు. |
158 |
|
 |
|