కావ్యములు విజయ విలాసము తృతీయాశ్వాసము
సుభద్ర విర హాతిశయము
క. ఇటుఁ లాతఁ డుండఁగా న
క్కుటిలాలక యంత నచటఁ గుసుమశరార్తి\న్‌
బెటిలిపడి పాన్పుపై న
ట్టిట్టు వడి తనలోనఁ దానె యేకాంతమునన్‌.
19
క. 'ఏఁ గోరినచెలువుఁడె ననుఁ
దాఁ గావలె నంచు వచ్చి దగ్గఱి వేఁడం
గౌఁగిలి యీ కిట వచ్చితి
నౌఁ గా దని పెనఁగి యెంత యవివేక మయో!
20
ఉ. దిగ్గున లేచి న న్నతఁ డతిప్రమదంబునఁ జందమామఱా
నిగ్గుటరంగుమీఁదికయి నెమ్మిఁ గరాబ్జము వట్టి యీడ్చిన\న్‌
బిగ్గఁ గవుంగిలించి సుఖనీరధిఁ దేలఁగ నీక నా కయో!
సి గ్గనుపేర వెంటఁ బడఁ జెల్లు నొకో ప్రతిబంధమయ్యెడన్‌?
21
క. తొల్లిటివలె సేవకుఁ బోఁ
జెల్లునె? మావారు పెండ్లి సేసెద రిదిగో!
నెల్లిఁ దమ కంచుఁ బలికితి
నెల్లిద మగుఁ గాదె తిరిగి యేఁ బై కొన్నన్‌.
22
సీ. ననుఁ దా వలచిపడ్డ నలఁకువల్‌ దీరంగఁ గైసేయ నెనఁడు గలుగునొక్కొ?
పెనఁగి చే విడిపించుకొనిన నేరమి పోవఁ గెలన నెన్నఁడు నిల్వఁ గలుగునొక్కొ?
ప్రియ మెఱుంగక యడ్డపెట్టు తుందుడుకువోఁ గల్యాణ మెన్నఁడుగలుగునొక్కొ?
మోహతాపము దీఱ మోవిచక్కెర పానకమున నెన్నఁడు దేల్పఁ గలుగునొక్కొ?
 
తే. యొంటి శృంగారవనములో నునిచి వచ్చి నట్టి నెంజిలియెల్లఁబో నానృపాల
తిలకుఁ జేర్పంగ నెన్నఁడు గలుగునొక్కొ యాము కవిసినకుచకుంభసీమయందు?'
23
క. అని యెంచరాని కోర్కులు
మనమునఁ దలపోయు భావమగ్నతచేతం
గనుమూయుఁ గలసినట్టులు
గని సంతస మందుఁ దెలిసి కళవళ మందున్‌.
24
సీ. ఉదయాద్రి యెరగలి నొరసి మీఁద వెలుంగు జలజారి వేఁడివెన్నెలలు గాయ
హరుకంటిసెగ కోర్చి యాఱితేఱిన మారుఁ డలరుఁజిచ్చఱవాఁడిములుకు లేయఁ
బాముకోఱలతోడ సాము చేసినగాడ్పు విసపువిత్తై సోఁకి వెగటు చూపఁ
గౌంచాచలముపోటుగంటి దూరిన రాజహంసము ల్వడి హళాహళులు చేయ
 
తే. వేగునంతకు వలవంత వేఁగునంత నంతిపురమునఁ బ్రమదవనాంతరమునఁ
గృష్ణకృష్ణా యటంచు నాకీరవాణి రామరామా యటంచు నారాజసుతుఁడు.
25
క. చెలులు ప్రసంగవశమ్మున
నలరెం గడువిజయభవన మనిన న్నవలా
తెలియ వినుం గలయఁ గనుం
బలుమాఱు బాగౌఁ గిరీటిపచ్చ లటన్నన్‌.
26
క. మనమున నున్నది మొగమునఁ
గనిపించుం గాన గట్టిగా మదిలో న
ర్జునభావ మునికి నపు డ
ర్జునభావము మొగమునందు సుదతికి నిల్చెన్‌.
27
AndhraBharati AMdhra bhArati - kAvyamulu - vijaya vilAsamu - tR^itIyAshvAsamu - chEmakUra vEMkaTa kavi( telugu andhra )