 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కావ్యములు | విజయ విలాసము | తృతీయాశ్వాసము |  |
| కోకిలా ద్యుపాలంభనము | ||
| క. |
మా కలకంఠియు నీవును నేకగ్రీవముగ నుందు రిన్నాళ్లు నయో! కోకిల! యిపు డే లలఁచెదు? నీ కగునే యిగురుఁబోఁడి నెత్తురు ద్రావన్. |
55 |
| క. |
కొమ్మపయిఁ బక్షపాతము నెమ్మెయి నెఱపుదు వి దేల యేఁచెద వకటా! క్రమ్మఁగ నవాతుచక్కెర క్రమ్మఁగ మాటాడుఠవర! కలకంఠవరా! |
56 |
| ఉ. |
కల్లరిత్రాఁచు నిప్పుకలు గైకొనుకేకి చకోరపాళికిం జెల్లినఁ జెల్లుఁ గాక సరసీజబిసంబు లిగుళ్లు మేసి భా సిల్లెడు మీ కయో! విషము చిల్కఁగ వేఁడిమి కుల్కఁబల్కఁగా జెల్లునె యో మరాళపికశేఖరులార! వచింపుఁ డింపుగన్. |
57 |
| క. |
రాచిలుకా! కోమలిదెసఁ జూచితె? శ్రుతికటువు లనెడుశుకనామము మీ కే చాడ్పునఁ దగు వల దిఁక మాచెలిఁ గెరలించితేని మాటలు వచ్చున్. |
58 |
| క. |
మదనుగుణం బని చాలఁగ మది నమ్మితి మిట్లు మొరయు మరియా దగునే? యదియును గాక మదాళులు గద తుమ్మెదలార! వెగటుగా నాడెదరే? |
59 |
| వ. | అని బహూకార నికార మమకార చమత్కారంబులు కానంబడ నీప్రకారంబున. | 60 |
| క. |
కరదబ్జముఖుల మాటికి శరదబ్జముఖుల్ తలంపఁ జాల్ నిలుఁ డంచుం దరుణీమణి వేసరి యా స్తరణసుమాదులను జూపి తాపముచేతన్. |
61 |
| సీ. |
'ఈక్రొవ్విరులు గ్రోలు నెలతుమ్మెదలు చెక్కు చెమరింప కున్నవా చిగురుఁబోడి! యీ కెంజిగురు మెక్కు కోకిలానీకముల్ వసివాడ కున్నవా వనజగంధి! యీనిండువెన్నెల లాను చకోరముల్ కసుగందకున్నవా కంబుకంఠి! యీతూండ్లు భుజియించు జాతియంచలు సొట సొటలు వోకున్నవా శోభనాంగి! |
|
| తే. |
తెలిసి రా రమ్మ కలదు సందియము చాల నులికిపడ కవి లెస్సలై యుండెనేని వజ్రకాయములే యౌను వానికెల్ల నపుడు విరహుల యవధికి నవధి లేదు. |
62 |
| క. |
చలిగాలి గర్వ మణఁపం గలిగెం జిలువ లని యుండఁగా వానిపయి\న్ గలిగె శిఖావళము లయో చెలి తప్పునె వాయుసఖము శిఖి యనువార్తల్. |
63 |
| తరల. |
ఆగము లెక్కుచు మిన్ను ముట్టు చహంకరించు బలంబుతో మృగమదంబు నడంగఁ జేయుచు మేనికప్పు చెలంగఁగాఁ బగలు మీఱఁగఁ బాంధకోటుల బాధవెట్టుచు నుండు నీ తొగతగుల్ వెడవింటిబోయకుఁ దోఁడు వచ్చినవాఁడపో. |
64 |
| క. |
మకరందరసముఁ జిల్కెడు చికిలిలకోరీలు చెఱకుసింగిణివిల్లుం బ్రకటించియు నిది యేమో మకరాంకుఁడు చేఁదువగలు మానడు చెలియా! |
65 |
| చ. |
చిడిముడిపాటుతోఁ జెఱకుసింగిణిఁ బూని మధుప్రియత్వ మే ర్పడుగతిలావు లున్నహరిపైని జివుక్కున నెక్కి యుక్కున\న్ వెడలెడుచందుఁ జూచి తమి నేఁడిదిగోవధ మాచరించుఁ బెం పడరి లతాంగి! పచ్చితురకౌఁ గద యమ్మదనుండు చూడఁగన్.' |
66 |
| తే. |
అనినఁ 'బవనుండు మనకు లో నైనవాఁడు తోయజారాతి మనుజులత్రోవ రాఁడు కాముతూపులు వెండ్రుకఁ గట్టఁబడును జామ! యేటికి నూరక జలదరింప?' |
67 |
| తే. |
అనుచు నూరడఁ బల్కి తత్ప్రాణసఖులు దేవకీదేవి కీమాట దెల్ప కున్నఁ గాదనుచుఁ జేరి చెలియున్న గాథ దెలిపి రంత యటమున్న తెలిసి మురాంతకుండు. |
68 |
| ఉ. |
తల్లిని దండ్రి నాత్మజులఁ దమ్ముల రమ్మని యేకతంబునం దల్లకిరీటి యున్న తెఱఁగల్ల సుభద్రకునైన మోహముం దెల్లముసేసి 'ము\న్ మనమదిం గల యట్లనె యయ్యె' నంచు రం జిల్లి 'హలాయుధుం డెఱుఁగఁ జేయఁగరాదు గదా వివాహమున్. |
69 |
| క. |
తనశిష్యుం డని దుర్యో ధనునకు నీవలచి సమ్మతంపడఁ డటు గా వున నిందుకుఁ బశుపతిపూ జన మని యొక టిపుడు గద ప్రశస్తం బయ్యెన్. |
70 |
| చ. |
ఇరువదినాళ్లు రేపు మొద లిందుధరోత్సవలీల లచ్చట\న్ జరిగెడు నేఁటి కెన్మిదవనాఁటికిఁ బెండ్లిముహూర్తమవ్వధూ వరులకుఁ దెల్పిసల్పుఁడు వివాహవిధుల్ హలి కానకుండఁ దీ వరమున లగ్నవేళ కిటు వత్తు నటంచు నమర్చి దేవకి\న్.' |
71 |
|
 |
|