| కావ్యములు | విజయ విలాసము | తృతీయాశ్వాసము |
| సుభద్రార్జునుల వివాహ వైభవము | ||
| శా. |
శ్రీరంజిల్లఁ బసిండి పెండ్లిచవికం జేరంగ నవ్వేళఁగ న్యారత్నంబును దోడితెచ్చిరి జనానందంబుగాఁ బాడుచున్ బేరంటాం డ్రురుమంత్ర వర్ణపఠనాప్తి\న్ గర్గుఁడు\న్ దేవతా పౌరోహిత్యధురంధరుండు శుభమొప్ప\న్మ్రోలనేతేరఁగన్. |
106 |
| క. |
'మెత్తుముగదె మన మెపుడుఁ ది లోత్తమచక్కఁదన మీతలోదరియెదుట\న్ మెత్తఁబడె దానిచెలు' వని యత్తఱి గుసగుసలఁ బోయి రచ్చర లెల్లన్. |
107 |
| తే. |
'వేయుఁగనులు వలయుఁ బో వీరిఁ జూడ' నని కవుల్ఁ దంపతులచెల్వు వినుతిసేయఁ 'గాదు పదివేలకన్నులు గావలె' నని చూచుచుండె సహస్రవిలోచనుండు. |
108 |
| చ. |
కలరొకొ యెవ్వ రైన నవుఁగా దని యడ్డమువల్కువార లీ యిల మఱిఁ దా నెఱుంగనటు లెంతటిమాయలకాఁడు కన్యకా తిలకము దారవోయ వసుదేవునిఁ గట్టడ సేసి వేయిక న్నులుగల వేలుపుంబలెఁ గనుఁగొనుచుండె మురారి చెంగటన్. |
109 |
| క. |
మధుకరవేణులు కొందఱు మధురోక్తులు వెలయఁ దెర యమర్చిరి సరగ\న్ మధుమథనజనకుఁ డంతట మధుపర్క మొసంగె నృపకుమారాగ్రణికిన్. |
110 |
| తే. |
దేవకి యొసంగఁ గా వసుదేవుఁ డపుడు చంద్రకాంతపుగిండి గొజ్జంగనీటఁ బసిఁడిపళ్లెములోఁ బదాబ్జములు గడిగి తనదు మేనల్లునకుఁ గన్య ధారవోసె. |
111 |
| ఉ. |
సూరెలఁ జేరి యష్టమహిషుల్ దగువారు పొసంగ నావలం గోరిక నిక్కినిక్కి కనుఁగొంచు సుపర్వు లెసంగ వాద్యముల్ బోరు కలంగ నంగములు పొంగ వధూవరులం గడానిబం గారపు మెట్టుఁ బ్రాలపుటికల్ గదియించిరి కొంద ఱైదువల్. |
112 |
| క. |
వడిఁ దెఱవల్ తెర వంపం బడఁతుక నగుమొగము కానఁబడియె\న్ గాంతల్ బదఁబడఁగ శరన్మేఘము బెడఁబాసి చెలంగు చంద్రబింబమువోలెన్. |
113 |
| క. |
అమృత మొలుకు నధరంబునఁ గుముదచకోరముల నేలుకొనుశుభదృష్టి\న్ గమలములకళలు గైకొను రమణీమణి ముఖముఁ దెఱచి రా జన వలెనా? |
114 |
| చ. |
పొలయలుకందు వేఁడుకొను పొందికఁ దెల్పెడులీల సిగ్గుదొ ట్రిలిన ముఖాబ్జ మెత్తి మెడ క్రిందికి హస్తయుగంబుసాఁచి వే నలిఁ దెమలించి సౌఖ్యకలనస్థితి గట్టిగఁ బట్టి కట్టె న వ్వెలఁదుక కంఠసీమఁ గురువీరుఁడు మంగళసూత్రమయ్యెడన్. |
115 |
| చ. |
తమతమవార లొండొరులదండఁ గరంబుల ముత్తియంపుఁబ ళ్లెము లిడి చేయిమించఁగవలెం జుమి నీ కని యెచ్చరింపఁగా నమితముగా సుభద్రయు నర్జునుఁ డర్జునుపై సుభద్రయుం దమిఁదలఁబ్రాలు వోసి రెలనవ్వును సిగ్గును లోఁదొలంకఁగన్. |
116 |
| తే. |
అగ్ని సాక్షిగఁ బెండ్లాడినట్టి ప్రియవ ధూటియును దాను బంగారుపీఁటమీఁద నుచితగతి వెలయంగఁ గూర్చుండి పాక శాసని చెలంగె దీవించి సేస లిడఁగ. |
117 |
| తే. |
మృగమదము చెంతఁ గుంకుమరేఖవోలె నీలమణిపొంత నుదిరిపొన్రేకువోలె మేఘముకుఱంగటను దీగ మెఱపువోలె నర్జునునిచెంగట సుభద్ర యలరె నపుడు. |
118 |
| చ. |
కలుగుఁ గలావిషేషము జగంబునఁ బెండ్లి యటన్న నెట్టివా రల కటువంటిపట్ల నెలప్రాయము రూప మొయార మూని పే ర్కలిగిన రాచకూఁతు రఁట రాకొమరుం డఁట యేమి చోద్య మా సొలపుమిటారిసిగ్గరులు చూపఱచూడ్కికి విందు సేయుటల్? |
119 |
| క. |
అంతటఁ బౌలోమీమఘ వంతులకుం బెండ్లికొడుకు వందన మిడఁ ద త్ప్రాంతమునఁ బెండ్లికూఁతురు గొంతటు తల వంచి మ్రొక్కఁ గొంకుచు నున్నన్. |
120 |
| శా. |
ఎంచం గాఁ దగు నత్తమామలను దా నిల్వేల్పులం గా మనః ప్రాంచద్భక్తిని సాధ్వి యందు రది మీపట్లన్నిజం బయ్యె నేఁ డంచుం జేరి శచీపురందరుల కాహ్లాదంబుగాఁ బల్కి మ్రొ క్కించె\న్ దేవకి యప్పు డర్ధహిమరుగ్బింబాలిక\న్ బాలికన్. |
121 |
| మ. |
ప్రణయం బొప్పఁగఁ గృష్ణునిం గని సుపర్వస్వామి 'యీ సర్వల క్షణముల్ గల్గినకన్య మంచివరునిం గాఁ జూచి యీ నేర్చు నై పుణి మీకే తగు'నంచుఁ బల్కఁ 'బరమాప్తుల్ మీరు రాఁగా విజృం భణవృత్తి\న్ నెఱవేఱెఁ బెండ్లి' యని పప్పద్మాక్షుఁడుం బల్కఁగన్. |
122 |