కావ్యములు విజయ విలాసము తృతీయాశ్వాసము
వియ్యాల వారి మర్యాదలు - సయ్యాటలు
సీ. వియ్యంపుమర్యాద వెలయఁ దానును శచీ జాని బువ్వాన భోజనము సేసి
గుమగుమవాసించు కుంకుమ కస్తూరి యమరవల్లభుని హస్తమున కిచ్చి
గంబూర గుల్కినతాంబూల మింద్రుఁ డం దుకొని తా సేనాని దోయిట నిడి
పీతాంబరముల విప్పి యనేకములు వజ్రి చేతిసంజ్ఞ జయంతుచేతి కొసఁగి
 
తే. కేలఁ గే ల్వట్టి కొన్ని వాకిండ్లు గడచి రాఁగ విచ్చేసి యుండుఁడు రా వల దని
బలిమి బలభేది యెదురుగ నిలిచి మ్రొక్క వేడుక మురారి కేల్మోడ్చి వీడుకొలిపె.
123
క. అంతకు మునుపే హరి య
త్యంతకుతూహలముతోడఁ దగుమేరల న
య్యంతఃపురి భోజసుతా
కాంతను బౌలోమి ననుపఁ గట్టడ సేసెన్‌.
124
తే. రుక్మిణీదేవి తమయత్తమ్రోల శచికిఁ
బసిఁడిగిన్నియఁ గస్తూరి యొసఁగ నామె
చేఁ దిగిచి దేవకీదేవిమీఁదఁ జిలికి
వదినెగా రని యొకకొంత వావి నెఱపె.
125
ఉ. 'వీయపురల వైతి గదవే యిపు డత్తవు తొంటివావి నో
తోయజనేత్రుఁ గాంచిన వధూమణి! నీసుతఁ బెండ్లియాడఁగా
నాయము నాకుమారునకు నర్మిలి హత్తఁగ నత్త వావిచే
నాయువు గల్గువాఁడవు నటండ్రు శుభంబగు దీననెంతయున్‌.'
126
తే. అని సరసలీల నుడుగర లంది యపుడు
పారిజాతంబుకతన ము\న్‌ బరిచయంబు
చాలఁ గల్గుటఁ బ్రియముతో సత్యభామ
తనకు మ్రొక్కిన నింద్రాణి నెనరుతోడ.
127
ఉ. 'చెల్లెల! లెస్సలా పెరటిచెట్టుగ నాటిన పారిజాత ము
త్ఫుల్లనవీనసూనములతో విలసిల్లుచు నున్నదా? సదా
యుల్లముదానిమీఁదటనె యుండును నాకది ప్రాపుఁ బ్రోపుఁబు
ట్టిల్లును జొచ్చి నిల్లునయి వృద్ధినొసంగెడు నీకు నెంతయున్‌.'
128
క. అని యుచితోక్తుల వారల
మనముల రంజిల్లఁ జేసి మన్ననతో న
య్యనిమిషలోకాధీశ్వరు
ననుఁగుంబట్టంపుదేవి యరిగిన యంతన్‌.
129
AndhraBharati AMdhra bhArati - kAvyamulu - vijaya vilAsamu - tR^itIyAshvAsamu - chEmakUra vEMkaTa kavi( telugu andhra )