| కావ్యములు | విజయ విలాసము | తృతీయాశ్వాసము |
| సుభద్రార్జునుల శృంగార విలాస కృత్యములు | ||
| ఉ. |
చంచలనేత్రరాఁ గలుగుసంభ్రమ మేమనవచ్చు వాసనల్ ముంచుకొన\న్ సమస్తగృహముల్ మిఱుమిట్టులు గొంచు నల్గడల్ ముంచుకొనె\న్ దనూరుచులు ముంగిటి కించుక రాక తొల్తనే ముంచుకొనె\న్ నృపాలునకు మోహముఁ గోర్కులు నెమ్మనంబునన్. |
210 |
| తే. |
మఱుఁగఁ గోరెడికన్నియ తెఱఁగుఁ జూచి చూడఁ గోరెడి యువరాజుజాడఁ జూచి వలఁతు లయినట్టి యా కూర్మిపొలఁతు లపుడు కూర్చి సమకూర్చి యిరువురఁ గూర్చి యనిరి. |
211 |
| తే. |
'తేరు తా నెట్లు గడపెనో తెలియరాదు తేరు కదలించునట్లు తోతేరవలసెఁ గన్నె యిందాఁక నే మెఱుంగదుసుమయ్య తేరుగడ కాఁగ మెల్లనె దిద్దుకొనుము. |
212 |
| క. |
పాటలబింబాధర కసి గాటుల కోప దని పలువగలఁ దెలుపంగా నేటికి? నెఱింగి నడుపుము మీటిన విచ్చుచనుదోయి మీచేతి దిఁకన్. |
213 |
| తే. |
మీర లెఱుఁగంగ వలయు శృంగార మెల్ల యువతితిలకంబు కంటె నో నవమనోజ! విభుఁడు మది మెచ్చి కర్పూరవీటి యొసఁగ ముద్దుమొగ మెత్తరాదె? యోమోహనాంగి! |
214 |
| క. |
వలరాజు కొల్చునంతటి చెలువుఁడు నినుఁ గూడఁ గలిగెఁ జెప్పె డిదేమో? కలఁ డిఁక నీపాలింట\న్ జెలియా! యలచందమామ జేజే యెపుడున్. |
215 |
| క. |
రావక్క! వక్కలాకులు గోవక్క! శుభోత్తరముగ గొబ్బున విభుచే నీవక్క! సేవ సేయుము నీ వక్కఱ కలిగి రమణునికిఁ జిత్తము రాన్.' |
216 |
| తే. |
అనుచుఁ గప్పురబాగాలు నాకుమడుపు లచ్చకోరాక్షిచేతి కందిచ్చి మిగుల నంతికము చేర్చి 'చేపట్టుమయ్య కోర్కు లొదవఁ గాఁ జేయు నాసామి! యువతిశయము.' |
217 |
| క. |
అని కన్నియ హస్తాబ్జముఁ దన శ్రీహస్తమునఁ జేర్పఁ దాత్పర్యమున\న్ గొని యామాటలచతురత మనమున మెచ్చుకొను రసికమణి వేమాఱున్. |
218 |
| చ. |
'కలయఁగ మంచిలగ్న మిది గట్టిగ నే గడె లెన్నియయ్యెనో తెలిసెద' నంచు నోర్తుఁ 'జనుదేర ద దే'మని యోర్తు 'నెచ్చెలిం బిలిచెద' నంచు నోర్తు నొకపే రిడి వా రిటు లేఁగి రంద ఱ చ్చెలియల వెంటనే సగము సిగ్గరిగె\న్ దరుణీలలామకున్. |
219 |
| ఉ. |
పంచశిలీముఖంబులును బచ్చనివిల్లును బూని యెక్కుసం ధించుచు నిర్వురం బెనఁచి నెమ్మిఁ గరంచుకడంకఁ జూడుమీ యంచు గవాక్షసీమ నపు డాయెల తెమ్మెరఁ గూడి వేడుక\న్ బొంచులు సూడఁగాఁ దొడఁగెఁ బో మకరాంకుఁడు గాన కుండఁగన్. |
220 |
| తే. |
పతియు సతికేలుపట్టినపట్టు విడక పెడమఱల వామకరమునఁ బిఱుదుఁ జుట్టి పట్టి రా నీడ్చి కూర్చుండఁ బెట్టె నపుడు తొడ తొడయుఁ దాఁకఁ దమిసిగ్గుఁ గడకు నూక. |
221 |
| సీ. |
నెఱికొప్పుఁ గొనగోర నిమిరినయంతనే తళుకులే ముద్దుఁ జెక్కిలి చెమర్చెఁ దళుకులేముద్దుఁ జెక్కిలి నొక్కినంతనే వలిగుబ్బచనుఁగవ పులకరించె వలిగుబ్బచనుఁగవ నలమినయంతనే నతనాభినీవిబంధంబు ప్రిదిలె నతనాభినీవిబంధము నంటినంతనే తను వెల్లఁ బరవశత్వంబు నొందె |
|
| తే. |
నవలఁ జెప్పెడి దేమి యానవరసికుఁడు తావిచెంగావిచక్కెరమోవి గ్రోలి కుసుమశరుకేళి నేమేమిగుఱుతు లిడెనో బాల యెఱుఁగదు సౌఖ్యాబ్ధి దేలి యపుడు. |
222 |
| క. |
గాఢాలింగనవిముఖము రూఢాంగస్వేదభరము రుంద్రవ్రీడా గూఢాపాంగము నగుచు న వోఢాసంగమము కొసఁగెం బతికిన్. |
223 |
| సీ. |
వీఁగుకొప్పున సాము విరిదండవెలిఁ గమ్మఁ గమ్మకస్తురిబొట్టు చెమ్మగిల్లఁ దనువున మేల్పూతఁ తావిమాత్రమె చిక్కఁ జిక్క చన్గవ సరుల్ చిక్కువడఁగ నొసలిపై ముంగురుల్ ముసరి ముద్దులు చూప జూ పంతకు సొలపుఁ జూపఁ జిన్నారిచెక్కులు చెమటఁ జిత్తడి నొంద నందంద యూర్పులు సందడింప |
|
| తే. |
నపుడు సమ్మతిఁ బతివేడ ననఁగి పెనఁగి లోనుగాకుండియు మృగీవిలోలనయన యతని నానందవార్ధి నోలార్చె నౌర! కలయికలఁ గల్గుహరువులకలిమివలన. |
224 |
| తే. |
నొక్కి పలుమొనఁ బలుమొన నొక్క నేర్పె నంటి గోరులచేఁ గళలంట నేర్పెఁ జొక్కి బిగిఁ గౌఁగిలింతలఁ జొక్క నేర్పెఁ జెలువుఁడు నవోఢఁబ్రౌఢఁగాఁ జేసెనపుడు. |
225 |
| సీ. |
జిలిబిలివలినాలి మొలకతెమ్మరలు కమ్మనిమేనితావుల ననుసరింప నలరుఁ దేనియ లాని యలరుతుమ్మెదదిమ్ము జంటచూపుల వెనువెంటఁ దిరుగఁ జిగురాకుమేఁతలఁ బొగరొందుకోయిలల్ పాటల నీటు వెంబడి మెలంగఁ గుల్కుఁ బల్కులముద్దుగుల్కు చిల్కల నేర్పు పలుకుల బెళుకులపజ్జ నిలువ |
|
| తే. |
సతియుఁ బతియును నారామతతుల నతుల రతులఁ బెనఁగిరి చతురత లతిశయిల్లఁ దొలుతఁ దము నేఁచువారలె కొలచియుండు వేడ్కకన్నను మఱి వేఱె వేడ్క కలదె. |
226 |
| క. |
నెల మసలె నంతఁ గాంతకు నెలకొనె వేవిళ్లు పెల్లు నిద్దపుమేనం దలతల మని మెయిపూఁతల తళతళఁ దళుకొత్తఁ గ్రొత్తధవళిమ దోఁచెన్. |
227 |
| సీ. |
కలదు లేదో యనుకౌను కానఁగ నయ్యె ఱెప్పల నలసత కప్పుకొనియెఁ గులుకుఁ జన్గుబ్బలు వలుఁదలై మెఱుఁ గెక్కె నూఁగారుపైఁగప్పు నూలుకొనియెఁ జెక్కుటద్దంబుల నెక్కొనెఁ దెలినిగ్గు బడలిక నడుపులఁ గడలుకొనియెఁ జిట్టూటచెమటలచిత్తడి మెయి నిండె సారెకు నూర్పులు సందడించె |
|
| తే. |
నరుచి గన్పించె నొకచెల్వ మంకురించెఁ దరులుసమ మయ్యెఁ జిట్టుముల్ దఱచు మీఱె మొలచెఁ గోర్కులు నెమ్మేన నిలిచె నలఁత నెలఁత కేర్పడఁ దొలుచూలు నిలుచు నపుడు. |
228 |