 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కవితలు | దాశరథి కవితలు | అగ్నిధార |  |
| 10. జైల్లో | |
|
ఇది నిదాఘము; ఇందు సహింపరాని వేడి యేడ్పించుచున్నది; పాడువడిన గోడలందున జైలులో పాడినాడ వాడిపోనున్న పూమొగ్గపైన పాట; | |
|
మండు టెండల క్రాగిన గుండె నెత్రు బండ వారిన మనసులో నుండి జారి పచ్చ పచ్చని పూమొగ్గపై నటించి ఎఱ్ఱవారిన దీగ్రీష్మ మేడిపింప. | |
|
చల్ల చల్లని వాగులన్ చిళ్లు చున్న తుంపరల గుంపులోన కాలంపు కన్నె తానమాడినదీ రసోద్యానవాటి; వలువ విచ్చి నృత్యాలను సలిపె నేమొ! | |
|
ఈ యెండకాలమ్ములో యెన్ని వర్షాలు దాగియున్నవొ! చూడసాగినాను; ఆ యెడారి పొలాలలో యెన్ని గంగలు పొంగునో! యని చూడబోయినాను; | |
|
ఆయాసపడు జైలులో యెన్ని ప్రజల రా జ్యము లున్నవో! యని యరసినాను; నిరుపేదవాని నెత్తురు చుక్కలో నెన్ని విప్లవాలో! యని వెదకినాను; | |
|
నీళ్ళలో నిప్పుమాదిరి, నిప్పులోన నీళ్ళమాదిరి, కష్టాల నీడలందు సుఖము నివసించునంట! ఉస్సు రను వేడి ఊర్పులోన పరీమళా లున్నవంట! | |
|
ఈ కాలానల కీలికా వితతిలో ఏ యిల్లు! యే యూరు! యే లోకం బాగును? ఎంద రెందరు దరి ద్రుల్ చచ్చిరో! ఏ సతీ శోకం బాకస మంటుచున్నదో! సుతుల్ చుట్టాలు చల్లారిరో? నాకున్ నీకు గణింప శక్యమె? దురం తక్రాంతి కాలార్భటుల్. | |
|
ఇట వసంతము లేదు, సహింపరాని గ్రీష్మ హేమంత కాల కాళికలెగాని; ఇట ఉషస్సులు లేవు; భరింపరాని అంబువాహ సందోహ నిశాళి కాని. | |
|
వెన్నెలలు లేవు, పున్నమకన్నె లేదు, పైడి వన్నెల నెలవంక జాడ లేదు, చుక్కలే లేవు, ఆకాశ శోకవీధి ధూమధామమ్ము, దుఃఖ సంగ్రామభూమి. | |
|
కాలదైవజ్ఞు డీ జగత్కన్య హస్త తలము దర్శించి జ్యోతిషమ్ములు వచించు "పరుల హింసించువారలు బాగుపడెడు మాట వట్టిది, నశియించుమాట నిజము." | |
| (నిజామాబాదు జైలు) | |
|
 |
|