ఆంధ్రభారతి - దాశరథి - అగ్నిధార - ఉగాది

6. ఉగాది

రిక్కలు రాలిపోవ విద లించు ఉషో గగనాంగ భాగ మ ట్లొక్కొక్కమారు కొప్పుపువు లొల్కగ తళ్కులపైట జార్చుచున్‌ చక్కనిలేమ యొక్కతె ని షా గొని వేప పువుం బ్రసాదముల్‌ మెక్కు మటంచు పంచినది; మెక్కితి చక్కదనంపు తీపితో.
అవును, ఉగాది వచ్చు సమ యంబున వెచ్చని వేపపూల, మా ధవు డరుదెంచినాడు; బహు ధా పరిరమ్య వసంత శాంత సాం ధ్య వికచ మల్లికా మధుర హాస విలాస వికాస భావసం భవ రస నవ్య భవ్యగరి మా నత నూతన వర్షరాజుగా.
అవును, ఉగాది వచ్చె, పది యారుకళల్‌ నశియించిపోయి న ల్లవడిన చంద్రికాగృహము లన్‌ కళదేరెను, దారి తప్పి పె ల్లవిసిన బాటసారి రస నాగ్రమునందు మధూకమాలికా స్రవ మధు విప్రుషమ్ములు వి రాజిలె తాపము నింక పెంచగా.
వేప పూత చేత ఊపిరాడని గుడ మధుర ధార తిక్తమై చెలంగె; చింతగుజ్జులోన చిక్కిన పసిమావి పిందె లందు ఒగరు మందగించె.
ఈ ఉషఃకన్య కన్నులలో అమోఘ నవ్య వాసంత కాంతులు నాటుకొనియె; పాతకాలము పోయెను, లేతకాల మరుగుదెంచె 'విరోధి' నామాంతరమున.