 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కవితలు | దాశరథి కవితలు | అగ్నిధార |  |
| 14. వానలు | |
|
భగ్గున మండు గ్రీష్మ ఋతు వాసర తాపము లొక్కమారుగా తగ్గెను; వాన గాడుపులు తాకెను, సోకెను సన్నజాజి పూ మొగ్గలపై తుషారములు; పొంగిన బంగరు చన్నుదోయితో డిగ్గె విహాయసమ్మును త టిన్నటి నన్ వరియించుకోసమై. | |
|
మామిడి పూచి పోయినది, మాధవుడే అరుదెంచిపోయె, 'కూ కూ' మధు కోకిలా, ప్రణయ కూజితముల్ వినిపించకుండె; ఆ యామని శోభలే వరద లై పరువెత్తెను వానలోన; బా లా! ముకుళాయమాన వకు ళమ్ములలో మకరంద మెత్తుమా! | |
|
జలదాదేశక వర్షధారలు ప్రవే శం బయ్యె విశ్వంభరా తలి; శంపాలతికావితానములు రా ద్ధాంతమ్ముగా వజ్రదం డ లయాఘాత జయప్రదర్శనము స ల్పన్ జొచ్చె; ఆకాశ వీ ధులలో కొండలుదేరి పోయినవి యా దోనాధ గర్భాంబువుల్. | |
|
గుటగుట త్రాగివేసె చిను కుల్ భువి క్రక్కిన వేడి నెల్ల; ఆ రటపడి మ్రగ్గిపోవు ఉద రమ్ములు చల్లవడెన్; తటిన్నటీ కటక రటత్ సువర్ణ జయ ఘమ్టలు కింకిణికా ఝళంఝళో త్కటమయి వీను సోకె, వడ గండ్లు బటాపట నేల రాలగన్. | |
|
 |
|