 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
కవితలు | దాశరథి కవితలు | అగ్నిధార |  |
| 34. వీరాంధ్రుడా! | |
|
పటు బాహాబలురైన ఆంధ్రుల గత ప్రాశస్త్యముల్ వల్లె వే యుటలో కొన్ని తరాలు దాటినవి; పూ ర్వోదంతముల్ నేటి సం కటముల్ తీర్పవుగాక, నాటి జ్వలితాం గారమ్ము లీనాటి కుం పటిలో బూడిద కప్పుకొన్నవి, రగు ల్పన్ లెమ్ము వీరాంధ్రుడా! | |
|
ముక్కలు ముక్కలై చెదరి పోయెనురా! మనజాతి, హూణ భూ భుక్కుల రాజనీతికి క వుంగిళు లొడ్డిన 'రాజు' చేతిలో చిక్కెను కోటిమంది నివ సించెడి బంగరు తెల్గునేల, నే డక్కడ తెల్గుటంగనల ప్రాణము, మానము దక్కకుండెడిన్. | |
|
నాటి మహాంధ్రరాట్ కరక నత్ కరవాల కరాళధార ఈ నాటికి తెల్గువాని నయ నమ్ముల తళ్కులు పెట్టుచున్న దా రాటము జెందుచున్నది, ప రాజితమైన తెలుంగునేల పో రాటమునందు గెల్చుకొని ప్రాజ్య మహావిభవమ్ము లందగన్. | |
|
ఎత్తిన కత్తి డింపక జ యేందిర నందిన పూర్వు లాంధ్రరా హుత్తుల నెత్తురుల్ మసలు చున్నవి తెల్గులగుండెలన్; పరా యత్త మహాంధ్ర సంపద స్వ య మ్మొనరింపగ పోరు సల్పగా వత్తురు స్త్రీలు సైతము, కృ పాణము లెత్తి జయింత్రు శత్రులన్. | |
|
తుంగభద్రానదీ భంగమ్ము లిరువాగు లొరసి పారుచు రుచు లరయునపుడు, కృష్ణవేణీ తరంగిణి నాలుకలు సాచి ఇరుకెలంకుల 'మజా' లరయునపుడు, గోదావరీ వీచికా దివ్యహస్తాలు దరుల రెండిట మన్ను తరచునపుడు మలయాచలాధూత మధు సుగంధిలవాత పోతముల్ తెలగాణ బొరలునపుడు, | |
|
ఇటు విముక్తాంధ్రభూమి తీపెక్కుచుండ అటు విషాక్తాంధ్రసీమ చేదై జ్వలించు; ఇటు తెలుగుజాణ ముక్తిసౌహిత్య మూన అటు తెలంగాణ దాస్య సంకటములోన! | |
|
భారతమాత ఈ తెలుగు పాపని బొజ్జన దాని కాచి దు ద్వార మహోగ్రదాస్య విష బాధలు తాను భరించి, నే డిదే స్వైరత నందగా, తెలుగు పాపడు వీడు స్వమాతృ భారతీ స్మేరపతాక చేత గొన జెల్లదె ఈ తెలంగాణ భూములన్? | |
|
 |
|