ఆంధ్రభారతి - దాశరథి - రుద్రవీణ - సుప్రభాతం

11. సుప్రభాతం

ఓ నిర్భాగ్య నిరీహ నిర్బల నిరుద్యోగప్రజా! నీ భుజా గ్రానన్‌ వంద తరాల పేదతనముల్‌ రాళ్లెత్తె! శుష్కోదర శ్రేణుల్‌ కాలె క్షుధా శ్మశానముల! విచ్చెన్‌ వహ్నిపుష్మమ్ము లీ శానస్ఫార నిటాల భూమి నయనాంచద్వల్లికాగ్రమ్మునన్‌.
నాచేత రుద్రవీణా తంత్రి మీటించి ప్రాచీ దిశా రక్తరంజితోద్యానమ్ము లో చిన్ని కాలాగ్ని వల్లికను నాటించి వేచి యున్నది వచ్చుటకు భవిష్యద్దేవి
మీరు మీమీ నర నరమ్ముల మేటి పాటలు పాడుకోండి, మీరు మీమీ తర తరమ్ముల అనుభవమ్ముల వాడుకోండి.
నీలిదారుల కాలు మోపిన సూర్యదేవుని చురుకు చూపులు, నావి.
నావికుని బుజాల ఊపులు తోసి పారేస్తున్న నీళ్లకు తొణికిపోయే పడవ మీద చిన్నిసౌధం కట్టుకుంటా ... నేను.
మీరు ... ప్రజలారా! నిశా శంఖం ధ్వనించిన కటిక చీకటి గుండె శబ్దం వినండి, వినండి.
మీ నాగేటి కర్రు రుచి చూచిన భూమితల్లి పెదవుల తీపి చెబుతున్న సాక్ష్యం వినండి, వినండి.
ఈ భూమి మీది, ఈ సీమ మీది, కదలకండి వదలకండి, నరాలు, బొమికలు బలం చేస్తాయి! చావండి, కాని వదలకండి మీ భూమిని.
నాగటి చాళ్లలో నడిచే రైతులార! మీ నిశ్శబ్ద గళాలు పాడిన గీతా రహస్యాలను బధిర లోకానికి వినిపించే నా రుద్రవీణ, ఇదో!
కదలెను తూర్పు వాకిలి మొగాన బిగించిన తల్పురెక్క; భూ వదనమునందు కుంకుమము భగ్గున మండిన దగ్గివోలె; నా హృదయ కవాట మిప్పుడొనరించెడి చప్పుడు బట్టిచూడ, ఆ పద యేదియో తుపానువలె వచ్చునటుల్‌ కనుపించు నేలనో?