కవితలు దాశరథి కవితలు రుద్రవీణ
06. స్వామి పూజ
 
నీ వరుదెంతువా! శశిరమణీమయ దివ్యజటా విలాసి, స్వా
మీ! వలమాన పశ్చిమ సమీర కుమారములూడ్చివేసె నా
పూవుల తోటనంతయును; మొక్కలు బిక్కమొగాలు వేసె; ల
జ్జా వశతన్‌ వినమ్రత వొసంగె; నినున్‌ గయిసేయుటెట్లురా!
దివ్యనదీ జలాలు కొనితెచ్చి ఒసంగితి, మాలతీ లతా
నవ్య లతాంత సంతతుల నంజుకొనన్‌ జనుదెంచు భృంగ జా
లవ్యధనుండి కాచితినిరా! దురదృష్టమునాది, పశ్చిమా
శా వ్యపదేశ వాతములు సర్వము శూన్య మొనర్చె నంతలో!
పడమర గాలి తాకిడికి వాడియు రాలిన పూల జాలులో
యెడదయు వాడి పోయినది; యెట్టుల నిన్‌ గయిసేతునింక? నీ
అడుగుల సవ్వడిన్‌ వినిన యంతనె నా నవనాడు లెందుకో
గడగడలాడు, నెత్తురులు కన్పడు నా నయనాంచలమ్ములన్‌.
స్వామి! నిశాగమమ్మపరసంధ్య; శ్మశానపు బూదిలోన నే
దో మెరపొందుచున్నది; పదుల్‌ పదివందలు వేనవేలుగా
భూమిని డాగి పోయిన కవుల్‌ రసికుల్‌ విడిపోయినట్టి ఆ
శేముషి నిప్పురవ్వవలె చిన్మయమై మెరపొందుచున్నదో!
నీవు నమంగళాకృతివి, నేనును నీవలె ఈ శ్మశాన వా
టీ వసతిన్‌ వసింతును; నటింతును నీ కనుసైగలందు; సం
ధ్యా విశద ప్రదేశమున తాండవ మాడుదు; రుద్రవీణ క్రొం
దీవెలపై ధ్వనింతును గతించిన నా వన వైభవమ్ములన్‌.
నీకు మదీయ రక్తకణ నిర్మితమైన ప్రవాళ మాలికా
నీకము తెచ్చి యిచ్చెద; రణించెద నా నవనాడులందు వీ
ణా కమనీయ గీతములు; నా బ్రతుకంతయు కప్పురంబుగా
నీకు నివాళి నిచ్చెదను, నిక్కము; చంద్రకళా శిఖామణీ!
ఈ కొరగాని లోకమున కిప్పుడె నిప్పురగిల్చి కాల్చి, నా
లో కదలాడు నూహలకు రూపమొసంగి పునస్సృజింతు; న
ఱ్ఱాకట గుందు పేదలకు బ్రహ్మ లిఖించిన కొంటెవ్రాతలో
వ్యాకరణమ్ములేదు, రసభంగిమ కానగరాదదేలనో!
ఫాల నేత్రము విచ్చి లోకాలు కాల్చి
నృత్య మాడుము, తీగె సారించి నేను
రుద్రవీణ మ్రోగింతును భాద్రపద ప
యోద గర్జాభికల్పమ్ముగా, దివమున.
AndhraBharati AMdhra bhArati - dAsharathi - rudravINa - svAmipUja - dASarathi kRiShNamAchArya - Dasaradhi Krishnamacharya ( telugu andhra )